Chapter Title : ആമിയും ശ്രീയും : ദി കുക്കോൾഡ് കപിൾസ് 8 [ഏകലവ്യൻ]

വരാമെടി..”

“വേണോ ഏട്ടാ...”

“നോക്കാം.. കാര്യങ്ങൾ കയ്യിന്ന് പോകും തോന്നുമ്പോ എന്നെ വിളിചാൽ മതി. അതിന് മുൻപേ മെസ്സേജ് അയച്ചോണ്ടിരിക്കണം..”

“ഉം..”

“ഒക്കെയല്ലേ..”

“ഞാൻ കളിയൊന്നും കൊടുക്കില്ല..”

“വേണ്ടാ.. അവനെയൊന്ന് വട്ട് പിടിപ്പിക്ക്.. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ എത്താം..”

“ഉം.. പക്ഷെ ഞാൻ സംസാരിക്കില്ല അവന്റെ കൂടെ പോകാൻ..”

“അത് ഞാൻ ഏറ്റു.. ഇന്ന് രാത്രി നമ്മുടെ വെടിക്കെട്ട് ആയിരിക്കും.”

അവളൊന്ന് ചുണ്ടമർത്തി ചിരിച്ചു. ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ശ്രീ അവന്റെ അടുത്തെത്തി.

“വരുൺ...”

“ആ ശ്രീയേട്ടാ...”

ശ്രീയോട് മിണ്ടാൻ അവനൊരു കുറ്റബോധം പോലെ തോന്നി.

“എനിക്കൊന്ന് ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണം.. കുറച്ചു അർജെന്റ് ഉണ്ട്..”

“ഓഹ്..എന്ത് പറ്റി..?”

“നാട്ടിലെ ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട്. അത്യാവശ്യമായി ബ്ലഡ്‌ കൊടുക്കണം..”

“ഓഹ്.  സീരിയസ് ആണോ.. ഞാൻ വരണോ..?”

“ഏയ്‌ വേണ്ട.. ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം..”

“ധൈര്യമായി പോയി വാ...”

“അതല്ല.. ഞാൻ ആമിയെ കൂട്ടുന്നില്ല..”

വരുണിന്റെ ഇടനെഞ്ചിൽ ഒന്ന് പാളി..

“അതെന്തേ..?”

“അവളെനി വർക്ക്‌ ക്ഷീണമൊക്കെ കൊണ്ട്.. വയ്യ.. നീയൊരു ഉപകാരം ചെയ്യ്..”

“എന്താ..?”

“അവളെയൊന്ന് വീട്ടിൽ കൊണ്ടു വിട്.. എന്റെ ബൈക്ക് എടുത്തോ..?”

“അപ്പൊ ചേട്ടൻ എങ്ങനെ പോകും.”

“അത് ഞാൻ ബസ്സിൽ പൊയ്ക്കോളാം.. ട്രാഫിക് വരുന്നതിനു മുൻപ് ഇറങ്ങണം.. നീ ഇവളെയും കൊണ്ട് പോകില്ലേ..?”

“ശെരി പോകാം ചേട്ടാ..”

“പിന്നെ.. വീട്ടിലാക്കിയിട്ട് പോയി കളയരുത്. ഞാൻ ചിലപ്പോ വൈകിയാലോ.. ഞാൻ വന്നിട്ടേ പോകാവൂ..”

“അ.. ആ ഓക്കെ ചേട്ടാ...”

വരുണിന്റെ മനസ്സിൽ, അമ്പല വെടിക്കെട്ടിന് അമിട്ട് ഉയരുന്നത് പോലെ തുടരെ തുടരെ വാണ കുറ്റികൾ ഉയരുകയാണ്. പുറകിൽ തന്നെ ആമിയും എത്തി. അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ കാമ കുതിര കടിഞ്ഞാൽ ഇല്ലാതെ പായനും തുടങ്ങി.

“ഓക്കെ.. ആ.. ആമി.. ഇവന്റെ കൂടെ പൊയ്ക്കോളൂ ട്ടൊ.. ഞാൻ വേഗം വരാം..”

അവൾ മൗനമായി തല കുലുക്കി.

“വരുൺ..ശ്രദ്ധിച്ചു പോണം..”

“ശെരി ചേട്ടാ...”

ബൈക്കിന്റെ കീ വരുണിന് കൊടുത്ത് ശ്രീയവിടുന്ന് ലിഫ്റ്റിറങ്ങി വേഗത്തിൽ നടന്നു. തല താഴ്ത്തി നിക്കുന്ന തന്റെ ആരാധനാ ദേവി.. മോഹിനിയാമിയെ അടിമുതൽ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് വരുൺ.