Chapter Title : ആനക്കെണി [കൊമ്പൻ]

ഇവളെന്നോർക്കുമ്പോ, പണ്ടാരം ഫോൺ അത് കിട്ടിയാൽ വേഗം പോയി അവൾക്കൊരു സൂപ്പർ വാണം കൊടുക്കാമായിരുന്നു എന്ന് ഗതികെട്ട് കൊണ്ട് സ്വയം കൈ രണ്ടും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു അവൻ സോഫയിൽ ചാരാതെ മനസിൽ പറഞ്ഞു. എന്തൊരു പെണ്ണാണ് ഇവൾ! എന്റെ ഉണ്ണി നീയെന്നോട് പൊറുക്കില്ലേ…..പ്രതാപൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു, ഒപ്പമവന്റെ യോഗവും, യോഗത്തെ കുറിച്ചെന്തു പറയാൻ അവനും ആവതില്ലലോ, കൈവാണം തന്നെയാകും ശരണം! പിന്നെ അവന്റെ കാര്യം ഓർക്കാനല്ലേ സമയം!!

എന്നാലുമീ കുണ്ടി, ഇതെത്ര കിലോ കാണും?!
ഇവളിതിനെ ഇറച്ചി പീസായിട്ട് എനിക്ക് തന്നെങ്കിൽ തേങ്ങാക്കൊത്തിട്ട് ഫ്രൈ ചെയ്യാമായിരുന്നു, സ്റ്റെപ് കയറുമ്പോ രണ്ടിന്റെയും തെന്നാലും ഓളം വെട്ടലും
മനസ്സിൽ റിപ്പീറ്റ് ആയി ഓർത്തുകൊണ്ട് പ്രതാപൻ കുണ്ണ വെളുത്ത പശ ഊറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“പ്രതാപാ ശെരിക്കും നീ കൊണ്ട് വന്നോ മൊബൈൽ? അതോ വീട്ടിൽ തന്നെ വെച്ചിട്ടാണോ നടന്നു വന്നത്?” ഒരു മിനിട്ടോളം മുകളിൽ പരതികൊണ്ട്, ഗീതിക തിരികെ നടന്നു വന്നു, തല ചരിച്ചു കണ്ണുകൾ ഇമ വെട്ടാതെ ചോര ചുണ്ടു മലർത്തികൊണ്ട് ഗീതിക സ്റ്റെപ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ പ്രതാപനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ കുണ്ടിയെ ചൊറിയുന്നപോലെ പ്രതാപന് തോന്നി.

“കൊണ്ട് വന്നു ഗീതു...നീ ശെരിക്കും നോക്കിയോ? അവിടെ കാണാനില്ലേ ?”

“ഉഹും ഇല്ലാല്ലോ….” ഗീതിക അവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറയുമ്പോ അവളുടെ ചോര ചുണ്ടുകളെ സ്വപ്നത്തിൽ കടിച്ചീമ്പുകയായിരുന്നു പ്രതാപൻ!!

“ഗീതുന്റെ ഫോൺ എടുത്തേ ?”

“അയ്യോ, അതെന്തിനാ ?”

“ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെടി, ഞാൻ ഫോൺ കൊണ്ട് വന്നതായാണ് ഓർമ്മ, ലാസ്റ്റ് 8 മണിക്ക് ആണ് തോനുന്നു കേബിള് കാരനെ ഞാൻ