ആനക്കെണി [കൊമ്പൻ]

പണ്ണുന്നതും പതിവായി. കൂടുതലും അവൾ മേലെയും പ്രതാപൻ അടിയിലും ആയിരിക്കും!!!! “ഗീതികെ….” “പ്രതാപാ വാടാ, എല്ലും കപ്പയുണ്ട് നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ വാ…” കുറുപ്പ് കഴിക്കുന്നിടത്തു നിന്നും പറഞ്ഞു. “ഹേയ് ഞാൻ പഴം കഞ്ഞിയും തൈരും മുളകും, അമ്മയുടെ സ്‌പെഷ്യൽ ബീഫ് ഇടിച്ച ചമ്മന്തിയും കൂട്ടി ഒരു പിടിപിടിച്ചു, വയർ ഫുൾ!!” മുറ്റത്തു പാർക്ക് ചെയ്ത കാറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രതാപൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. “ആഹ് പ്രതാപനായിരുന്നോ…എങ്ങനെയുണ്ടെടാ ഗീതികയുടെ പഠനം?!” “സൂപ്പർ അല്ലെ ദേവകിയമ്മേ… ഇന്നുടെ ഉള്ളു അവളുടെ ക്‌ളാസ്, മറ്റെന്നാൾ ടെസ്റ്റ് ആണ്.” “പാസ് ആകുമല്ലോ ല്ലേ…” കുറുപ്പാണത് ചോദിച്ചത്…. “സീറ്റിൽ കേറി ഇരുത്തിയാൽ മതി അവളങ്ങു പറക്കുവല്ല്യോ…” “അതുപിന്നെ എന്റെയല്ല്യോ മോള്…. പിന്നെ പ്രതാപാ….എനിക്കൂടെ പഠിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്….” “അയ്യോ അത് വേണോ ദേവകിയമ്മേ…പിന്നെ കുറുപ്പിന്റെ നടുവൊടിയും?!” “എഹ് അതെന്താ?!” കുറുപ്പും ദേവകിയമ്മയും പ്രതാപനെ നോക്കുമ്പോ ഗീതിക കുനിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളി കെട്ടുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മഞ്ഞ നിറത്തിലെ സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പിൽ പുറത്തേക്ക് വീഴുന്ന മാംസ കുന്നുകളെ പ്രതാപൻ നോക്കി ചിരിച്ചു. “അല്ല ഡ്രൈവിംഗ് പഠിച്ചാൽ ദേവകിയമ്മയ്ക്ക് പുതിയ കാറു വാങ്ങിക്കാൻ പൂതി തോന്നിയാൽ കുറുപ്പിന്റെ നടുവൊടിയില്ലേ!??” “ഓങ്ങനെ….!” കുറിപ്പും ദേവകിയമ്മയും പരസ്പരം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു. “ശെരി മോളെ…നോക്കിയെച്ചും പോയി വാ..” “പ്രതാപൻ സാർ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്കെന്തു പേടി…” ഗീതിക ചിരിച്ചു, ഇരുവരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിലേക്ക് കയറി. “പ്രതാപന്റെ കൂട്ട് കിട്ടിയതിൽ പിന്നെയാണ് അവൾക്ക് നമ്മളോടും ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹം അല്ലെ?!” “നീ പറഞ്ഞത് ശെരിയാ ദേവകി; ഗീതികയുടെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിനവളും നമ്മളും പോയിട്ട്; അവൾ നമ്മളുടെ കൂടെ തന്ന അല്ലെ തിരിച്ചെത്തിയത്… ഇല്ലെങ്കിൽ പോയാൽ ഒരുമാസമെങ്കിലും അവിടെ തങ്ങുന്ന പെണ്ണാ….” “പ്രതാപൻ സ്നേഹമുള്ളവൻ ആണെടി….” കുറുപ്പും ദേവകിയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ ഗെറ്റ് അടച്ചു, കാർ വേഗത്തിൽ