Chapter Title : ആനക്കെണി [കൊമ്പൻ]

ചിലപ്പോ….”

“ശെരി, നീ കെടത്തിക്കോ, ഞാൻ പോട്ടെ...”

“താനും സഹായിക്ക്...” ഗീതിക അവളുടെ കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഒന്നുടെ കെഞ്ചിയപ്പോൾ പ്രതാപൻ തെല്ലും വെളിവുമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന കുറുപ്പിനെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു. എന്റെ കാശും കൊണ്ട് കുടിക്കേം വെണം, കിടക്കാനും പെടുക്കാനും ഒക്കെ കൂടെനിക്കേം വെണം! അണ്ടി മൈര്.

“ഇവളെക്കൊണ്ട്!!” ശെരി പിടിക്ക് എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുറിപ്പിനെ ഒരു തോളിൽ ചേർത്തി ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു പൊക്കുമ്പോ ഗീതികയും കുറുപ്പിന്റെ ഇടം വശം ചേർന്ന് സഹായിച്ചു. പ്രതാപന്റെ ഇടം കൈ പതിയെ ഗീതികയുടെ കുണ്ടിയിൽ അമരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പക്ഷെ അത് സുഖിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങി. കുറുപ്പ് ഒരു ബോധവുമില്ലാതെ, തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

താഴെയുള്ള ബെഡ്‌റൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദേവകിയെ വിളിച്ചു. ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ശല്യപ്പെടുത്തിയ ദേഷ്യത്തിൽ ദേവകി മരുമകളെ നോക്കി. എന്നിട്ടും അവർ കുറുപ്പിനെ സഹായിക്കാൻ നിന്നില്ല, പക്ഷെ പ്രതാപൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് പുഷ്പം പോലെ കുറുപ്പിനെ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തിയപ്പോൾ, ഗീതിക അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഉറപ്പിനെ ഒരു നിമിഷം ഉണ്ണിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനാരംഭിച്ചു.

ദേവകിയമ്മ തന്റെ ഉറക്കം മുറിച്ചതിൽ ഉള്ള നിരസത്തിൽ കോട്ടുവായുമിട്ട് വാതിലടച്ചപ്പോൾ, പ്രതാപൻ ഹാളിൽ നിന്നു ഒരു നിമിഷം എന്തോ മറന്ന പോലെ അമാന്തിച്ചു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട്, ഗീതികയേ നോക്കിയപ്പോൾ ഇവളെ എടുത്തിട്ട് കളിച്ചാൽ, ഇവൾ സഹകരിക്കുമോ അത് നിലവിളിക്കുമോ എന്നയാൾ ഓർത്തു.

ഗീതികയുടെ മനസിലും കഴപ്പിന്റെ മോഹങ്ങൾ ഉണർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാണാൻ മെലിഞ്ഞിരിക്കുന്നതന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ആവേശം അവൾ ആദ്യ നാളുകളിൽ തന്നെ മടുത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ, അവൻ ഗൾഫിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഒരു മാസം അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും