ആനക്കെണി [കൊമ്പൻ]

അവൻ ഫോൺ വാങ്ങിച്ചു. നോക്കുമ്പോ മൂന്നു മിസ്സ്ഡ് കാൾസ്! ഉണ്ണിയുടെ പേരും ഫോട്ടോയും ആയിരുന്നു, ആ നോട്ടിഫികേഷനിൽ. “ഉണ്ണി വിളിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ...” അവൻ തന്റെ നമ്പർ ഡയാൽ പാഡിൽ അടിക്കുമ്പോ, അവളോട് പറഞ്ഞു. “ആഹ് നാളെ വിളിക്കാം….” തികഞ്ഞ അവജ്ഞയോടെ അത് പറയുമ്പോ അവളുടെ ഉദ്ദേശം പ്രതാപനെ എങ്ങനെയും തന്റെ ഇങ്ങിതം അറിയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. “റിങ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്!” “സൈലന്റ് ആണോ തന്റെ ഫോൺ ?” “ഹേ ഞാൻ സൈലന്റ് ആക്കാറില്ല!” “എങ്കിൽ പിന്നെ കേൾക്കണ്ട??!” ഗീതിക കൈ രണ്ടും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. “മേലെ തന്നെ നോക്കാം….ഗീതികെ, താഴെ ഇരുട്ടത് എവിടേലും കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ?” “ശെരി, വാ….” പ്രതാപൻ മുന്നിൽ നടന്നുകൊണ്ട്, ഐഫോൺ ഫോൺ ഫ്ലാഷ് ഓണാക്കി. പക്ഷെ ഗീതികയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും വണ്ട് പോലെ ചെറിയ മൂളിച്ച കേൾക്കുമ്പോ അവനോർത്തു!? ഇനി അവിടെയെങ്ങാനും ? പക്ഷെ താനതിനു അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയില്ലലോ? “ഗീതു...അവിടെ!” പ്രതാപൻ വേഗം ഗീതികയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു, അവൻ തന്റെ ഫോൺ കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഐഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ് ഓഫാക്കി! പക്ഷെ ആ നിമിഷം പെട്ടന്ന് തന്നെ മുറിയിലെ ട്യൂബ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചം ഗീതികയും ഓഫാക്കി! “ഗീതു!!!! കറന്റ് പോയി!!!” തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇറുക്കി ചുറ്റിപിടിച്ച ആ തടിച്ച കൈകളെയും തന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഗീതികയുടെ വികാരങ്ങളെ മാനിക്കാൻ പ്രതാപൻ ബാധ്യസ്‌ഥനായിരുന്നു. ഗീതികയുടെ സൂത്രമാണ് ഇതെന്ന് പ്രതാപൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഊഹിച്ചെടുത്തു, “എടി കള്ളീ നീ….” “കള്ളി തന്നെയാ …..എനിക്കിന്ന് വേണം !!!” “ലൈറ്റ് ഇട്, ഈ കള്ളിപ്പെണ്ണിന്റെ മുഖമൊന്നു ഞാൻ കാണട്ടെ!” “ഉഹും!!” “ശെരി ഞാൻ തന്നെയിടാം...” പ്രതാപൻ അവളെ ഒരു കൈകൊണ്ട് ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ശകലമൊന്നു