Chapter Title : ആനന്ദ് ശ്രീബാല പാർട്ട്‌ 2 [Kingkong]

തങ്ങൾ പതുക്കെ വീണുപോകുകയാണോ എന്നൊരു സംശയം ആനന്തിന്റെയും ശ്രീബാലയുടെയും മനസ്സിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി.

അതെ.... മക്കൾക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു.... ഞങ്ങൾ അവരെ കൊണ്ട് കിടത്തട്ടെ...

കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ഉറക്കം തൂങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആനന്തും ശ്രീബാലയും യാത്ര പറഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു. കുട്ടികളെ തോൾ തട്ടി ഉറക്കിക്കൊണ്ട് അവർ മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, യാത്രയാക്കാൻ കൂടെ വന്ന സൂസന്റെയും അന്റണിയുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം വിജയചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

കേറി കിടന്നു ഉറങ്ങിയേക്കരുത്..... രണ്ടും

അവർ രണ്ടുപേരും ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞ നിമിഷം, സൂസൻ അന്റണിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. അന്റണി അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

"വല നന്നായി വീണിട്ടുണ്ട് അല്ലേ അന്റണി?" സൂസൻ തന്റെ വൈൻ ഗ്ലാസിലെ അവസാന തുള്ളിയും കുടിച്ചിറക്കി പറഞ്ഞു. "രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ആ ഒരു ഭയവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു ആകാംക്ഷയും ഞാൻ കണ്ടു. പ്രത്യേകിച്ച് ആനന്തിന്റെ."

"തീർച്ചയായും," അന്റണി അവളെ തന്നിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പിച്ചു. "ആദ്യത്തെ മടിയൊക്കെ അത്രയേ ഉള്ളൂ. നമ്മൾ എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത ആ വാക്കുകൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ വലിയൊരു ചിന്തയായി മാറിക്കാണും.

ശ്രീബാല പുറമെ ശാന്തത നടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ആ ജിജ്ഞാസ ഉണർന്നിട്ടുണ്ട്."

"ഇനി അടുത്ത സ്റ്റെപ് എന്താണ്?" സൂസൻ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ വരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഇനി നമ്മൾ ധൃതി കാണിക്കരുത്," അന്റണി പ്ലാൻ വിശദീകരിച്ചു. "അവർ കുട്ടികളെ കിടത്തിയിട്ട് നമ്മൾ വിളിച്ചാൽ പുറത്തേക്ക് വരുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.

നമ്മൾ ക്യാമ്പ് ഫയറിന് അടുത്ത് കാത്തിരിക്കാം. അവർ വരുമ്പോൾ, വളരെ സ്വാഭാവികമായി സംഭാഷണം തുടരണം. എന്നാൽ