Chapter Title : ആനയും അണ്ണാനും [Jumailath]

എത്രയൊക്കെ ബലം മനസ്സിന് ഉണ്ട്ന്ന് പറഞ്ഞാലും  ഐ ഡു ക്രേവ് ഇൻ്റിമസി കണ്ണാ. ഒരു രാത്രിയെങ്കിലും ടു ലെറ്റ് മൈ ഗാർഡ് ഡൗൺ. ടു ബി പ്രൊട്ടെക്ടഡ്. വിശാലമായ നെഞ്ചിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി ഒന്നിനേം കുറിച്ചുമുള്ള പേടിയില്ലാതെ കുട്ടികളേപ്പോലെ ഉറങ്ങാൻ, സംരക്ഷിക്കപ്പെടാൻ, സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ ഒക്കെ ആഗ്രഹമുണ്ടാവില്ലേ?

ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറയുന്നത് കേട്ട് കിടന്നു.

"കുറേ നാളു മുൻപ് വരെ ഞാനൊറ്റക്കായിരുന്നു.അങ്ങനെ അവസാനം എനിക്കൊരാളെ കൂട്ടിന് കിട്ടി. ജീവിതത്തിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഞാൻ ആരുമില്ലാത്തവളാവില്ല. ഒരിക്കലും ഒരിടത്തും ഒറ്റക്കായി പോവൂല്ല. എനിക്കെൻ്റെ കണ്ണൻ കൂടെയുണ്ടായാൽ മതി. ഇനി എത്ര ജന്മമെടുത്താലും എല്ലാ ജന്മത്തിലും നീ കൂടെ വേണം. നീയെൻ്റെ കൂടെയുള്ളിടത്തോളം കാലം ഞാൻ ഒറ്റക്കായി പോവില്ല"

"എനിക്ക് നീ മാത്രം മതി കണ്ണാ"

"ജീവിതത്തിൽ ആരുമില്ലാതെ ഒറ്റക്കായി പോയ ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കാരുല്ലേ ഞാനൊറ്റക്കാണേന്നും പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞ രാത്രികളുണ്ടായിരുന്നു"

"ആ കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രേണു. ഇനിയൊരിക്കലും എൻ്റെ രേണു ഒറ്റക്കാവില്ല"

ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

"വേറെയെന്താ രേണുവിൻ്റെ ആഗ്രഹം"?

"നിന്നെ ഭർത്താവായി കിട്ടാൻ''

ഞാൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ പുരികം അനക്കി.

"ശരിക്കും കണ്ണാ യു ഡു ഹാവ് എ  വെരി സ്പെസിഫിക് വേയ് ഓഫ് കംഫർട്ടിങ് അദേർസ്. അതൊക്കെ കണ്ടും നിൻ്റെ സ്നേഹം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞും നിന്നെ പോലെത്തെ ഒരു ഭർത്താവാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെങ്കിൽ ജീവിതം എന്തൊരു സന്തോഷായേനെ എന്ന് തോന്നാൻ തുടങ്ങി"

"സത്യമാണോ രേണു''?

"കണ്ണാ യൂ ആർ എ കാം പേർസൺ ആൻഡ് ഹാവ് എ കംഫർട്ടിങ് ആൻഡ് ജെൻ്റിൽ ഓറ"

''ആ ക്യാരക്ടറാണ് ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണനെ ഭർത്താവായി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാൻ കാരണം"

രേണു സംസാരം നിർത്തി മച്ചിൽ നോക്കി കുറച്ചു നേരം കിടന്നു.

''ഇനിയെന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹമുണ്ടോ"?

"സുമംഗലിയായി മരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ട്"

"അത് വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമാണല്ലോ രേണു"

ഞാൻ രേണുവിനെ വാരി പുണർന്നു.

" ചെറുതായപ്പോ ഒരു കുസൃതികുടുക്ക ആയിരുന്നോനാ"

"ഇപ്പോഴോ"?

"ഇപ്പോ ഭയങ്കര സീരീയസല്ലേ"

"എനിക്കാരുല്ലേ ഞാനൊറ്റക്കാണേന്നും പറഞ്ഞ് കൊല്ലിയിൽ ചാടാൻ പോയ കുട്ടി തന്നെയാണോ ഇത് എന്ന് മനസ്സിലാവാത്തത്ര മാറിയിട്ടുണ്ട് കണ്ണാ നീ".