Chapter Title : ആനിയമ്മയും ഭിക്ഷക്കാരനും 2 [കള്ള കറുമ്പൻ]

ഒന്നിലും ചെന്നു ചാടിയില്ല നിങ്ങൾക് അറിയാമോ ഒരുപാട് വികാരങ്ങളും കൊതിയും ആർത്തിയും എനിക്ക് ഉണ്ട് എന്റെ തോമസിന്റെ കൂടെ ഞാൻ 2വർഷം ആണ് കഴിഞ്ഞത്.......

തോമസ് ഉള്ളപ്പോഴും അങ്ങനെ ഇതിനോട് താല്പര്യം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു...... എങ്ങനെയോ കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായി........ ഇത്രയും വർഷം എന്റെ ശരീരം ഞാൻ പിടിച്ചു നിർത്തി........ പക്ഷെ നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഒരു. പാവം തോന്നി.... പിന്നെ നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് കണ്ടപ്പോൾ..... അതിന്റെ ആർത്തി കണ്ടപ്പോൾ ഇത്രയും പ്രായം ആയെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ പൗര്ഷവും...

അതുപോലെ നിങ്ങളുട നിസഹായ അവസ്ഥയും കൊണ്ട്..... ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു.,. ഒരു ആണിലും കാണാത്ത ഒരു ആർത്തി നിങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...... അത് ആണ് എന്നെ എന്തോ ഒരു... എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു ഉരുണ്ടു കയറ്റം............ എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം എന്ന് തോന്നി.... മണിയൻ : അമ്മാ.......... എനിക്ക്....... ആനിയമ്മ : അതെ ഇനി അമ്മാ എന്ന് വിളിക്കരുത് ആനി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി........ കേട്ടോ കുഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം അപ്പുപ്പൻ ആണെന്ന്..........

അവനു എന്റെ ആരെയും അറിയില്ല... പിന്നെ എനിക്കും അവന്റെ അപ്പനും ആരുമില്ല..... നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ കഴിയാം..........,.. കേട്ടോ..........,............ മണിയൻ :കുഞ്ഞിന് എത്ര വയസായി ആനി : ..... കൊച്ചുകുഞ്ഞാ യുകെജി ആണ്.... എന്റെ കുഞ്ഞിന് ഒരു കൂട്ടു എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടു....... നിങ്ങളെ എനിക്ക് വിശ്വാസം ആണ്...... മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ വീണു പോയിരുന്നെങ്കിൽ... അവരുടെ പ്രേലോഫങ്ങളിൽ ഞാൻ വീണിരുനെങ്കിൽ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന്. കരുതി..... ഇപ്പോഴത്തെ കാലം അങ്ങനെയാ.....

മണിയൻ :അതെ മോളേ ആരെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല മോളുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ട്...... ആനി : ആ വാക്കിൽ തന്നെ ഉണ്ട് കരുതൽ...... അല്ല എന്നെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾക് എന്തു തോന്നി... മണിയൻ : മോളുടെ ഭർത്താവ് ഒരു ഭാഗ്യവാൻ ആണ് എന്ന് തോന്നി എനിക്ക് ഒരു കൊതി ഒരു ഇഷ്ടം......

എന്താണ് ഇഷ്ടം ആയതു ആനി. ആർത്തിയോടെ ചോദിച്ചു..... അത് അത് മോളുടെ മുഖവും ആ വയറും....... എന്തു ഭംഗി ആണ് കാണാൻ....