Chapter Title : ആനിയമ്മയും ഹാജിയാരും 1

ഹാജിയാർ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാളുടെ പുകഴ്ത്തലിൽ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ നാണിച്ചെങ്കിലും അയാൾ എന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചാൽലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ നെറ്റി ചുളിച്ചു. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ഹാജിയാർ എഴുനേറ്റു. 'മോളെ ഞാൻ മറ്റന്നാൾ ദുബായി പോവും, ഒരു കാര്യം ചോയിച്ചോട്ടെ' ഞാൻ നിന്നു 'ചോയ്ച്ചത് തെറ്റാണെങ്കി ഈ കാര്യം ചോയിച്ചിട്ടേ ഇല്ല എന്ന് വിചാരിച്ചോ, എനിക്ക് അനോട് ഒരു പൂതി, എത്ര ശ്രെമിച്ചിട്ടും അത് പറയാണ്ട് പോകാൻ തോന്നീല, അനോട് ഉള്ള എല്ലാ ബഹുമാനത്തോടു കൂടി ചോയിക്ക്യാ, ഇയ്യ്‌ എനിക്ക് ഒരു പ്രാവശ്യം കളിയ്ക്കാൻ താരോ?.' ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പകച്ചു നിന്നു.അയാളെ ആട്ടി പുറത്താക്കിയാലോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. എന്തോ എനിക്ക് അത് ചെയ്യാൻ തോന്നിയില്ല. അയാൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. എന്റെ തോളി കൈവെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 'ഇഷ്ടല്ലേൽ ഞാൻ അനോട് ഈ കാര്യം സംസാരിച്ചു എന്ന് മറന്നു കള. മറിച്ചാണ് എങ്കി എന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ആ കവറിന്റെ പുറത്തു ഉണ്ട്. 'ഞാൻ അത്ര വയസ്സൻ ഒന്നും അല്ലാട്ടാ, നല്ലോണം കളിച്ചു തരും'. അതും പറഞ്ഞു അയാൾ എന്റെ കൈ എടുത്തു മുണ്ടിന്റെ മടിക്കുത്തിൽ വെച്ചു. ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി. ഒരു പെരുമ്പാമ്പ് അയാളുടെ ഷെഡ്ഢിക്കുളിൽകമ്പി കുട്ടന്‍ ഡോട്ട്നെറ്റ്   കിടക്കുന്ന പോലെ ആണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്‌. അതും പറഞ്ഞു അയാൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ഞാൻ ഷോക്ക് അടിച്ച പോലെ തന്നെ നിക്കുവായിരുന്നു. ഒന്നാമത് ഒരു അന്യപുരുഷനെ കുറിച്ച് ഞാൻ കല്യാണത്തിന് ശേഷം ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. കല്യാണത്തിന് മുൻപ്