Chapter Title : ആനിയുടെ ഗര്‍ഭകാലം [സ്മിത]
“പക്ഷെ ഒന്നറിയാം എനിക്ക്...ഇതുവരെ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു സുഖം ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...”
“നിന്‍റെ ഇങ്ങനത്തെ വര്‍ത്താനം പോലും എന്ത് സ്വീറ്റാടാ കുട്ടാ...”
മമ്മി എന്‍റെ തലമുടി തഴുകി.
എന്നിട്ട് എന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ അരുമയായി ഉമ്മ വെച്ചു.
“മമ്മീ..”
ഞാന്‍ വിളിച്ചു. മമ്മി എന്നെ ചോദ്യരൂപത്തില്‍ നോക്കി.
“പറയെടാ...”
“നമുക്ക്..നമുക്ക് ..ഇതുപോലെ...വീണ്ടും...ഇനീം ...?”
മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ, പ്രകാശമുള്ള, പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.
“പിന്നെന്താ! ഉറപ്പായും ...പക്ഷെ കൊറച്ച് കണ്ടീഷന്‍സ് ഉണ്ട്... കണ്ടീഷന്‍സ് അല്ലെങ്കില്‍ റൂള്‍സ്...”
“പറഞ്ഞെ എന്നതൊക്കെയാണ് എന്ന്...”
“ഒന്നാമത്, ഇക്കാര്യം പരമ രഹസ്യമായിരിക്കണം...”
മമ്മി പറഞ്ഞു.
“അറിയാല്ലോ, പുറത്ത് അറിഞ്ഞാല്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുവേ മാര്‍ഗ്ഗമുള്ളൂ...ഏതൊരു സാഹചര്യത്തിലും ഒരിക്കലും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒരു കാര്യമാണ് നമ്മള്‍ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോള്‍ ചെയ്തത്... രണ്ടാമത്...”
മമ്മി എന്നെ നോക്കി.
ആകാംക്ഷയോടെ ഞാന്‍ മമ്മിയേയും.
“ചില ദിവസങ്ങള്‍ എന്നെപ്പോലെ ഗര്‍ഭിണികള്‍ ആയ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് തളര്‍ച്ചയും വയ്യാഴ്കയും ഒക്കെയുണ്ടാവും...അങ്ങനത്തെ ഒരു ദിവസവും നമ്മള്‍ ഒന്നും ചെയ്യില്ല...”
“അയ്യോ, അത് പിന്നെ എനിക്കറിയില്ലേ മമ്മി?”
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“മൂന്നാമത്...”
മമ്മി വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി.
മമ്മിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ തിളക്കവും ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരിയും വിടരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
“മൂന്നാമത് എന്താ?”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“എടാ ചെറുക്കാ, നീ ആറ്റു നോറ്റിരുന്നു കാണാന്‍ കൊതിക്കുന്ന നിന്‍റെ അനീത്തിക്കൊച്ചില്ലേ? അനീത്തി വാവ?അവളുണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ് നീ നിര്‍ബന്ധമായും കോണ്ടം യൂസ് ചെയ്തിരിക്കണം...”
“ഓഹോഹോ,”
ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.
“അതാണോ? അതിനിപ്പമെന്നാ? ഷുവര്‍!”
“അതിനിപ്പം എന്നാ, ഷുവര്‍ എന്നൊക്കെ ഇപ്പം പറയും. നിന്‍റെ ഇപ്പഴത്തെ കണ്ടീഷന്‍ വെച്ച് പറഞ്ഞാ അതൊന്നും ഓര്‍ക്കാന്‍
💬 Comments
View all comments