Chapter Title : ആനിയുടെ ഗര്‍ഭകാലം [സ്മിത]
കണ്ടു.
ഇതാവണം മനു. സുന്ദരനാണ്.
എന്നെക്കാള്‍ ഉയരമുണ്ട്. എന്‍റെയത്രയും തടിയില്ല.
“ഹായ്!”
അവന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് കൈകള്‍ നീട്ടി.
“ഫെലിക്സ്, അല്ലെ?”
അവന്‍ ചോദിച്ചു.
ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി അവന്‍റെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു. പിന്നെ അവന്‍ മമ്മിയുടെ കൈകള്‍ പിടിച്ചു.
“ഹായ് ആന്‍റി...”
അവന്‍ മമ്മിയെ നോക്കി വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ഇതുപോലെ സുന്ദരനാണ് മകന്‍ എങ്കില്‍ ഏത് അമ്മയും ഇന്സേസ്റ്റ്‌ ബന്ധത്തില്‍പ്പെടും, ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വയം പറഞ്ഞു.
“നമുക്ക് കുറെ സംസാരിക്കാനുള്ളതല്ലേ?”
എല്ലാവരും അഭിമുഖമായി ഇരുന്നതിനു ശേഷം ശ്രീലക്ഷി പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ട് ഞാനല്‍പ്പം കോഫിയുണ്ടാക്കാം..എന്താ?”
അവര്‍ അകത്തേക്ക് പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കാഷ്വലായി മനുവിനോട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴേക്കും ശ്രീലക്ഷി കോഫിയും എന്തോ സ്നാക്സുമായി വന്നു.
ശ്രീലക്ഷി വന്നു കഴിഞ്ഞ് ഞാനും മനുവും അവര്‍ സംസാരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുക മാത്രമേ ചെയ്തുള്ളൂ.
ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ഓപ്പണ്‍ അപ്പ് കിട്ടുന്നില്ല.
അതിരുവര്‍ക്കും മനസ്സിലായത് പോലെ തോന്നി.
മമ്മിയും ശ്രീലക്ഷ്മിയും പരസ്പ്പരം നേരിട്ടല്ലെങ്കിലും ഒരുപാട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.
അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഔപചാരികതയുടെ ആവശ്യമില്ല.
“അത് പോട്ടെ...”
ശ്രീലക്ഷ്മി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി.
“എങ്ങനെയാ അനീ, ഈ സുന്ദരക്കുട്ടപ്പനോട് ഇതുപോലെ ഇഷ്ട്ടത്തിലാവുന്നത്?”
മമ്മി അതൊന്നും ഷെയര്‍ ചെയ്തിരുന്നില്ലേ?
പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ചോദിച്ചു.
“പ്രഗ്നന്റ്റ് ആവുമ്പോ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ ഒക്കെ കിട്ടണ്ടേ, ശ്രീ? പുളിയോടുള്ള വ്യാക്കൂണ് പോലെയല്ലേ ഇതും? തോമാച്ചന് അതില്‍ താല്‍പ്പര്യം ഇല്ല...മോനാണെങ്കി കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചിരീം ബോഡിം ഒക്കെ കാണിച്ച് എന്‍റെ മുമ്പിക്കോടെ എന്നും നടക്കുന്നു...കൊതി കേറി കൊതി കേറി ഞാന്‍ തന്നെയാ മോനോട് തരുവോന്നു ചോദിച്ചേ...”
മമ്മിയുടെ
💬 Comments
View all comments