Chapter Title : ആന്റിവീട്ടിലെ അവധിക്കാലം [REPEAT SERIES 2]

ഉപേക്ഷിച്ചു തുടങ്ങി. എങ്കിലും അവരുടെ നയനമനോഹരമായ അങ്കലാവണ്യം കണ്ണുകള്‍കൊണ്ടു നുകരുന്നതില്‍നിന്നും, എന്നിലെ വികാരത്തെ ഏകാന്തതകളില്‍ ചേച്ചിയുടെ നിംനോന്നതങ്ങളെ മനസ്സില്‍ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് കരപരിലാളനത്തിലൂടെ തീര്‍ക്കുന്നതും ഒരു ദിനചര്യയായിത്തന്നെ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മെയ്മാസത്തിലെ ആദ്യത്തെ തിങ്കളാഴ്ച ഞാന്‍ രാവിലെ ആന്റിയുടെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ അങ്കിള്‍ പതിവുപോലെ ഒരാഴ്ചത്തെ ടൂറിനുള്ള പുറപ്പാടിലായിരുന്നു. ആന്റി അകത്ത് അങ്കിളിനു വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങള്‍ പാ ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലും. എന്നെ കണ്ടയുടന്‍ അങ്കിള്‍ വിളിച്ചു 'ജോയിമോനേ ഇങ്ങു വന്നേ' ഞാന്‍ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തോട്ടു ചെന്നു 'മോനേ ഞാനിന്ന് ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ബാംഗ്ലൂര്‍ക്കു പോകുവാ. ചിലപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ താമസിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ ആന്റി തനിച്ചല്ലേ ഉള്ളട്ടു. അതുകൊണ്ടു മോനെപ്പോഴുമിവിടെയുണ്ടാകണം. ഇന്നുമുതല്‍ ഞാന്‍ വരുന്നതുവരെ രാതിയില്‍ ഇവിടെ കിടന്നാല്‍ മതി. ഞാന്‍ പോകുന്നവഴിക്ക് അച്ചനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞോളാം .' 'ശരി അങ്കിള്‍ ' ഞാന്‍ മറുപടിയും പറഞ്ഞു. ''പത്താം ക്‌ളാസ്സിലാണെന്നോര്‍ക്കണം. ഇവിടെയാണെങ്കിലും പഠിത്തം മുടക്കരുത് അങ്കിള്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. ''ഓ അവന്റെ പഠിപ്പൊക്കെ അവന്‍ നോക്കിക്കൊള്ളും' ഞാന്‍ മറുപടി പറയുന്നതിനുമുന്‍പ്ത അകത്തുനിന്നു ആന്റി പറഞ്ഞു. ''മേഴ്‌സീ നീയും കൂടി അവനെ ഒന്നു ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചോണം' ആന്റിയോടoങ്കിളിന്റെ താക്കീത് 'അതൊക്കെ അവനറിയാം. പഠിത്തത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ജോയിമോനെ ആരും ഓര്‍മ്മിപ്പിഠക്കണ്ടകാര്യമൊന്നുമില്ല' ആന്റി വീണ്ടും എന്നെ പിന്താങ്ങി ''നല്ല മാര്‍ക്കു വാങ്ങിയാലവനവനുതന്നെയാണുഗുണം.'' അങ്കിള്‍ ആത്മഗതമെന്നോണം പറഞ്ഞു. ''ശരിയങ്കിള്‍ ' ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളില്‍ ആന്റിയുടെ അടുത്തേക്കു വലിഞ്ഞു. ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ആന്റി സാധനങ്ങളൊക്കെ അടുക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആന്റി സന്യാസിനികളെപ്പോലെ ശരീരമാകമാനം മറക്കുന്ന ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു സല്‍വാറും കമ്മീസുമായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ശരീരമാകെ മൂടപ്പെട്ടെങ്കിലും അവരുടെ തടിച്ചുരുണ്ട നിതമ്പവും വിജ്യംഭിച്ചുനിന്ന മാറിടവും തുണിയിഴകളെ കീറത്തക്കവണ്ണം ഇറുകിയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവരെക്കണ്ടാല്‍ അനും തടിച്ച ഒരു പതിനെട്ടുകാരിയാനെന്നേ തോന്നു. രണ്ടു കൂട്ടികളുടെ അമ്മയണാസ്തീയെന്നാരും പറയില്ല. ആ കാഴ്ചച്ച കണ്ടതേ എനിക്കെന്റെ അരക്കെട്ടില്‍ ചെറിയ അനക്കം തോന്നിത്തുടങ്ങി അവിടെ അധികം സമയം നിന്നാല്‍ സംഗതി വഷളാകുമെന്നെനിക്കു തോന്നി ഞാന്‍ വീണ്ടും വരാന്തയിലേക്കു വലിഞ്ഞു. അധികം താമസിയാതെ അങ്കിള്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു പെട്ടിയുമെടുത്തു സ്റ്റേഷനിലേക്കു പോയി 'ജോയിമോനേ കിണറ്റിലെ വെള്ളം വറ്റിത്തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ അലക്കും മറ്റാവശ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം