Chapter Title : ആന്റിയുടെ പ്രതികാരം [Master]

രാത്രിയിലെ ഊക്കുക്ഷീണം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിശപ്പ്‌ കേറി മാന്തുമ്പോള്‍ ഓരോന്നും തലപൊക്കിത്തുടങ്ങും. അതുകൊണ്ട് പന്ത്രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാ മതി എന്ന് കൂടെയുള്ള ഒരുത്തനാണ് എന്നെ ഉപദേശിച്ചത്. തുടക്കത്തില്‍ എന്നെ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് മാനേജര്‍ ആയിട്ടാണ് രവീന്ദര്‍ജി നിയമിച്ചിരുന്നത്.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഫ്ലാറ്റില്‍ ഞാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ പൂവന്‍ പഴങ്ങള്‍ പോലെയുള്ള നാല് യമണ്ടന്‍ ചരക്കുകള്‍ വെറും പാന്റീസും ടീ ഷര്‍ട്ടും ഇട്ടോണ്ട് അവിടേം ഇവിടേം ഒക്കെ കിടന്ന് ഫോണില്‍ ചാറ്റിങ്ങും സംസാരോം ആണ്. അവളുമാരുടെ നിറോം വെണ്ണ ഉരുട്ടിയുണ്ടാക്കിയ തുടകളും ഉന്തി മുഴച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പൂറുകളും കണ്ട് ബിസിനസ് പിടിക്കാന്‍ ചെന്ന ഞാന്‍ തിരിച്ച് അവര്‍ക്ക് ബിസിനസ് കൊടുത്തേക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെടുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ പോക്കറ്റ് കാലിയായതുകൊണ്ട് രാമനെ മനസ്സില്‍ ഭജിച്ച് കാമദേവനെ ഒരുപരിധി വരെ ഞാന്‍ തടഞ്ഞ് നിര്‍ത്തി. ഒരുത്തി ഞാനവിടെ വായും പൊളന്നു നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുതന്നെയാണോ എന്നറിയില്ല, ഒരു മൈന്‍ഡുമില്ലാതെ സ്വന്തം പാന്റീസ് വകഞ്ഞു മാറ്റി അവളുടെ തേന്‍ പൂറ്റില്‍ നന്നായി ഒന്ന് മാന്തി. പച്ചയ്ക്ക് ഒരു പൂറു കണ്ട എന്റെ അവസ്ഥ ഊഹിച്ചു നോക്ക്! അതും പതിനാറോ പതിനേഴോ വയസുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത പച്ചക്കരിമ്പിന്റെ പൂറ്! ചെമ്പന്‍ രോമങ്ങള്‍ തഴുകിത്തലോടുന്ന മധുചഷകം! എന്നെ അതിന്റെ അഴക്‌ കാണിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് വിരല് കയറ്റി ഇളക്കിയിട്ട് ആ വിരലുകള്‍ അവള്‍ സ്വയം ചപ്പുന്നത് കൂടി കണ്ടപ്പോള്‍ പൂറിനൊക്കെ ഇത്ര വിലയെ ഇവളുമാര് കൊടുക്കുന്നുള്ളല്ലോ രാമാ എന്ന് ഞാന്‍ ആത്മഗതം ചെയ്തുപോയി. ഞങ്ങളുടെ ചാണക ഗ്രാമത്തിലെ കാണാന്‍ ഒരു മെനയും ഇല്ലാത്ത കുറെ കറത്ത അവളുമാര് സ്വന്തം ഉണക്കപ്പൂറ്റില്‍ എന്തോ വലിയ നിധി ഇരിപ്പുണ്ടെന്ന മട്ടിലാണ് നോട്ടോം പെരുമാറ്റോം; ഇവിടെ നല്ല ആപ്പിള് പോലെയുള്ള ചുകചുകന്ന ഇളമപ്രായക്കാരികള്‍ അലുവ പോലെയുള്ള സ്വന്തം പൂറുകള്‍ വേണേല്‍ കണ്ടു വാണം വിട്ടോടാ എന്ന മട്ടില്‍ പൊതുദര്‍ശനത്തിനു നല്‍കുന്നു! രാമരാമാ!

എന്റെ തിരുമോന്ത കണ്ട ഒരുത്തി ഫോണ്‍ വച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് എല്ലാം തുള്ളിച്ച് അടുത്തേക്ക് വന്നു. എന്റെ ദൈവമേ, എന്തൊരു നിറവും സൌന്ദര്യവുമാണ് ഇവളുമാര്‍ക്ക്. വെടി ആയിട്ടുകൂടി കടിച്ചുപറിച്ചു തിന്നാന്‍ തോന്നുവാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കൊച്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് പോലും കാണില്ല ഇത്ര