Chapter Title : ആന്റിയുടെ പ്രതികാരം [Master]

മൂവായിരം ദിറംസാണ്! എന്ന് പറഞ്ഞാ ആ രണ്ടു വരകളുടെ നടുവിലുള്ള വിള്ളലിന് ഏതാണ്ട് അറുപതിനായിരം ഇന്ത്യന്‍ രൂപ! ഈ മൂവായിരം ദിറംസ് മണിക്കൂറിനാണോ മിനിറ്റിനാണോ എന്നവള്‍ പറയാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം. അത്രയും പണം ഉണ്ടാക്കാന്‍ നേരായ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലാണെങ്കില്‍ എനിക്ക് മൂന്നുമാസം ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരും. ഒന്ന് തുട അകത്തിയാല്‍ അവള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന തുകയ്ക്കാണ് തൊണ്ണൂറു രാപകലുകള്‍ ഞാന്‍ അധ്വാനിക്കേണ്ടത്. എന്തായാലും അവളല്‍പ്പം കരുണ ഉള്ളവളായിരുന്നു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ. കാരണം ഞാനൊരു ദരിദ്രവാസി ആയതുകൊണ്ട് ഈ മൂവായിരം എന്നത് അവളെനിക്ക് ഡിസ്കൌണ്ട് കഴിച്ചു നല്‍കിയ ഓഫറാകും. അയ്യായിരം ചോദിച്ചാലും കൊടുക്കാന്‍ അറബികള്‍ ക്യൂ നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവളുടെ സൌന്ദര്യം കണ്ടാല്‍ അറിയാം.

“പൈസാ നഹി ഹേ മേം സാബ്” എന്ന് ഹിന്ദിയില്‍ത്തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ ദുഖത്തോടെ സ്ഥലം വിട്ടു. മൂവായിരം രൂപ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അവള്‍ പൂറു തന്നേനെ. റഷ്യയിലെങ്ങാനും ജനിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു എന്ന് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാന്‍ മോഹിച്ചു നിരാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ജീവിതത്തിലാദ്യമായി പൂറു കണ്ടതോടെ വെടിവയ്ക്കാനുള്ള മോഹം അതിശക്തമായി എന്റെ തലമണ്ടയില്‍ കയറിക്കൂടി. അത് അനുസ്യൂതം വളര്‍ന്ന് എന്നെ ഞെരിച്ചുടച്ചപ്പോള്‍ കുറെ പണം സ്വരുക്കൂട്ടി ഒരു ദിവസം പോയി അവളെ പണിയുക തന്നെ എന്ന് ഞാന്‍ തീരുമാനമെടുത്തു. ആദ്യമൊക്കെ തേപ്പുകാരന്റെയും ഇതുപോലെ കാര്‍ഡ് കൊണ്ടുക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജോലി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന എനിക്ക്, ഒരുത്തന്‍ അവധിക്ക് പോയതോടെ ഡെലിവറി നല്‍കാനുള്ള ജോലികൂടി രവീന്ദര്‍ജി നല്‍കി. ഡെലിവറി ഗുണമുള്ള പരിപാടി ആണ്. എത്ര തുണികള്‍ എന്റെ കെയറോഫില്‍ (പഴയതോ പുതിയതോ, ഏതു കസ്റ്റമര്‍ ആയാലും) കിട്ടുന്നോ, അതിന്റെ മുപ്പത്തിയഞ്ചു ശതമാനം എന്റെ കമ്മീഷനാണ്. ശമ്പളം ആയിരം ദിറംസ്. ഏതാണ്ട് പന്ത്രണ്ടായിരം ദിറംസിന്റെ കസ്റ്റമേഴ്സ് എനിക്കുണ്ട് എന്ന് ഒരു മാസത്തെ ഡെലിവറി കൊണ്ട് ഞാന്‍ മനസിലാക്കി. ഒക്കെ അവധിക്ക് പോയവന്‍ പിടിച്ച ബിസിനസ്സാണ്. കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ പോകുന്നതുകൊണ്ട് ഇനി വരില്ല എന്നവന്‍ എന്നോട് രഹസ്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്താ കാരണം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍, എന്റെ ചിലവില്‍ നാട്ടുകാരങ്ങനെ പണ്ണി സുഖിക്കണ്ട എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. യൂസഫ്‌ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്; എന്റെ നാട്ടുകാരന്‍ തന്നെ.