Chapter Title : ആന്റിയും ഞാനും 3 [ശൃംഗാരവേലൻ]

വേണോ എന്ന ചോദിച്ചത്… “ ആന്റി വ്യക്തമാക്കി.

“ ഓ അതായിരുന്നോ… നിർബന്ധമില്ല ആന്റി…” ജിത്തു ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.

“ നീ പിന്നെ എന്താ കേട്ടത്? “ ആന്റി സംശയ ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി.

“ ഏയ്‌… ഒന്നുമില്ല… “ ജിത്തു കണ്ണ് ഇറുക്കി.

“ഉം…” ആന്റി ഒന്ന് നീട്ടി മൂളി. “വാ വന്ന് കിടക്ക്…”

ജിത്തു കട്ടിലിൽ കയറി ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് കിടപ്പായി. ആന്റി ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് എസി ഓൺ ആക്കി കിടന്നു. അവർ തമ്മിൽ ഒരടിയോളം അകലം ഉണ്ടായിരുന്നു. നൈറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ അരണ്ട പ്രകാശത്തിൽ അവൻ ആന്റിയുടെ കിടപ്പു കണ്ടു. ആന്റി മലർന്നാണ് കിടന്നത്. ആ പർവ്വത മുലകൾ ശ്വാസം എടുക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഉയർന്നുതാണു കൊണ്ടിരുന്നു. ജിത്തു ചെരിഞ്ഞ് ആന്റിക്ക് അഭിമുഖമായാണ് കിടന്നത്. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആന്റിയുടെ ഉടലഴകിനെ സ്കാൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തണുപ്പ് പരന്നു. ആന്റി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് പുതപ്പ് എടുത്തു പുതച്ചു. എന്നിട്ട് ജിത്തുവിനെ നോക്കി.

“ എടാ നിനക്ക് പുതപ്പ് വേണ്ടേ…”

ജിത്തു മൂളി.

“ എന്നിട്ടാണോ ഒരു മൈൽ ദൂരെ പോയി കിടക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി കിടക്കടാ…” ആന്റിയുടെ വാക്കുകൾ ജിത്തുവിന്റെ കാതിന് കുളിരേകി. അവൻ നീങ്ങി നീങ്ങി ആന്റിയോട് ചേർന്നു കിടന്നു. ആന്റി പുതപ്പുകൊണ്ട് രണ്ടുപേരെയും പുതപ്പിച്ചു.

ഇപ്പോഴും ആന്റി മലർന്നാണ് കിടക്കുന്നത്. ജിത്തു ചെരിഞ്ഞ് ആന്റിയുടെ നേർക്കും. ഒന്ന് കൈ നീട്ടിയാൽ തന്റെ വാണറാണിയെ തൊടാം എന്ന ചിന്ത ജിത്തുവിനെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു. അല്പം ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യാം.. ആന്റി ഉറങ്ങുന്നോ എന്ന് നോക്കട്ടെ… ജിത്തു നിശബ്ദനായി കിടന്നു.

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നേരിയ തേങ്ങൽ ശബ്ദമുയർന്നു… ജിത്തു ആന്റിയെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി… ആന്റി കരയുകയാണോ… പുതപ്പ് മുഖത്തോട് ചേർത്തുവച്ച് ആന്റി ഏങ്ങലടിക്കുന്നുണ്ട്.

“ ആന്റി…” ജിത്തു പതുക്കെ വിളിച്ചു.

“ഉം…” പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഒരു മൂളൽ.

“ ആന്റി കരയുവാണോ? “

മറുപടിയില്ല.

“ എന്തുപറ്റി ആന്റി? “

ഇത്തവണ ഒരു തേങ്ങിക്കരച്ചിൽ ഉയർന്നു. ജിത്തു ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു.

അവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. എന്നിട്ട് പതിയെ ആന്റിയുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ചു.

“കാര്യം പറ ആന്റി… എന്തിനാ കരയുന്നത്? “

ആന്റി അവന്റെ കൈ ചേർത്തു പിടിച്ച് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി…

“ ഒന്നുമില്ലെടാ മോനെ… ബാബുച്ചായൻ ഇത്രയും ദൂരത്തിൽ… ആദ്യമായിട്ടാ… എനിക്ക് എന്തോ…” മുഴുമിക്കാൻ കഴിയാതെ ആന്റി കരഞ്ഞു പോയി.

ജിത്തു