Chapter Title : ആന്റിയും ഞാനും 6 [ശൃംഗാരവേലൻ]

ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ.. ഓരോ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നു… മാനുഷികമായ വികാരങ്ങൾക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടു പോകാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ? ആന്റിയും ഒരു ഘട്ടത്തിലും തന്നെ വിലക്കിയില്ലെന്നതും അവനോർത്തു.

ആന്റിയും ആ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ? ഇന്നലെ രാത്രി താൻ ആ മുലക്കണ്ണിൽ ചുണ്ട് ഉരസിയപ്പോൾ ആന്റി തന്നെയല്ലേ അത് തന്റെ വായിലേക്ക് വച്ചു തന്നത്? അതോ അതൊരു അമ്മയുടെ വാത്സല്യമായിരുന്നോ? താൻ മൂർച്ഛയോട് അടുക്കുമ്പോൾ ആന്റിയും തന്നെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് കാമജലം ഒഴുക്കിയില്ലേ? അതോ അത് തന്റെ ആ നേരത്തെ വെറും തോന്നലായിരുന്നോ?

അടുക്കളയിൽ ആന്റിയെ സഹായിക്കുമ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ ജിത്തുവിന്റെ മനസ്സ് ചിന്തകളാൽ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു.

അന്ന് ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം വിശ്രമിക്കാൻ ആന്റിയോടൊപ്പം ജിത്തുവും ചെന്നു. എസി ഓണാക്കി രണ്ട് പേരും ബെഡിൽ പരസ്പരം നോക്കി കിടന്നു. തലേന്നത്തെ അനുഭവം മനസ്സിലുള്ളത് കൊണ്ട് ജിത്തു അല്പം അകലം പാലിച്ചാണ് കിടന്നത്.

“എന്താടാ ഒരു സങ്കടം?” ആന്റി കൈ നീട്ടി ജിത്തുവിന്റെ മൂക്കിൽ തോണ്ടി.

“ഏയ്‌…ഒന്നൂല്ല.”

“അതല്ല. എന്തോ ഉണ്ട്. നീ കാര്യം പറ.”

“ഒന്നുമില്ല ആന്റി…” ജിത്തു മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇന്നലത്തെ കാര്യം ഓർത്താണോ?” ആന്റി പതിയെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു.

ജിത്തു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൻ ആന്റിയെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി.

“പറ കുട്ടാ.. ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചു നോക്കല്ലേ” ആന്റി കൈ നീട്ടി അവന്റെ കവിളിൽ തലോടി. ജിത്തു ആ വിരലുകളിൽ ഒരു കുഞ്ഞുമ്മ നൽകി.

“ഞാൻ ഇന്നലെ…” ജിത്തു ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു തല താഴ്ത്തി. “ആന്റിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി ല്ലെ?”

“ശേ… എന്താടാ ഇത്?” ആന്റി അവന്റെ താടിക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി. “ആന്റിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായില്ല… നിന്നോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല… ഇഷ്ടം മാത്രമേയുള്ളൂ എന്റെ കുട്ടനോട്. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കല്ലേ പൊന്നെ…”

ആന്റി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ച് നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. ജിത്തു ആന്റിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചേർത്തു. അവർ ഇരുവരും ആലിംഗനബദ്ധരായി കിടന്നു. ജിത്തുവിന്റെ മനസ്സ് നിറയെ ആന്റിയോടുള്ള സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു ആ നിമിഷങ്ങളിൽ… ആ കിടപ്പിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു.

ആന്റിയാണ് അവനെ വിളിച്ചുണർത്തിയത്.