Chapter Title : ആപ്പുവിന്റെ അമ്മ [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

തോന്നി സ്വന്തം അമ്മയെ..

അല്ല.. ശെരിക്കും ഞാനല്ലേ..?

പ്രായത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പിൽ അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നുണ്ടാകുമ്പോൾ അതിനെ പറഞ്ഞു തിരുത്തുകയല്ലേ ഒരു അമ്മയായ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത്..

ഞാൻ എന്തൊരു അമ്മയാണ്.. ലോകത്ത് ഏതെങ്കിലും അമ്മ ഇങ്ങനെ അതും സ്വന്തം മകന്റെ കൂടെ.. എന്റെ പ്രവർത്തി ഓർത്തു എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ്‌ തോന്നി..

എത്ര നേരം ഞാൻ അവിടെ കിടന്ന് കരഞ്ഞു എന്ന് അറിയില്ല.. മനസ്സൊന്നു തണുത്തപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. മെല്ലെ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി വാഷ്ബേസിനിൽ കൈ കുത്തി കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ നിന്നു.

സംഭവിച്ചത് സംഭവിച്ചു.. ഇനി അങ്ങനെ നടക്കാതെ നോക്കേണ്ടത് ഞാനാണ്.. ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു തരപ്പെടുത്തി.

ടവൽ എടുത്തു മുഖം തുടച്ചതിന് ശേഷം ഞാൻ പതിയെ പോയി കതക് തുറന്നു..

അപ്പു അവിടെ തളർന്നു ഉറങ്ങിയിരുന്നു.. ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്ന് ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു. അവനും ഒരുപാട് കരഞ്ഞു എന്ന് അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമമായെങ്കിലും ഞാനവനെ ഗൗനിക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

സമയം വൈകുന്നേരം 6 മണി ആവാറായിരുന്നു.. ചിന്തകൾ വീണ്ടും കാട് കയറുവാൻ തുടങ്ങവേ ഞാൻ മനസിനെ നിയന്ത്രച്ചു പതിയെ രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ നോക്കി..

ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി മേശയുടെ മുകളിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു അടുക്കളയിലെ ബാക്കി പണികളെല്ലാം തീർത്തു. മനസ്സ് ഇപ്പോഴും എവിടെയോ ആണ്..

POV Shift

അമ്മയെ വിളിച്ചു തളർന്നു ഞാൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.. പിന്നെ കണ്ണുതുറന്നു ഹാളിലെ ക്ലോക്കിൽ നോക്കിയപ്പോൾ സമയം രാത്രി 8 മണി ആവുന്നു.. അമ്മയുടെ റൂമിന്റെ ഡോർ നോക്കിയപ്പോൾ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് നോക്കി.. ഇനി ബാത്‌റൂമിൽ ആയിരിക്കുമോ.. എന്ന് ആലോചിച്ചു അകത്തേക്ക് കേറിനോക്കി.. ബാത്‌റൂമിൽ ഒന്നും അമ്മയെ കണ്ടില്ല..

ഞാൻ റൂമിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഡയനിംഗ് ടേബിളിൽ കാസറോളിൽ എന്തോ കൊണ്ടുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.. അമ്മ രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. ഞാൻ മെല്ലെ അടുക്കളയുടെ ഡോറിന്റെ അടുത്തെത്തി അകത്തേക്ക് നോക്കി.. അമ്മ സ്ലാബിൽ ചാരി നിന്ന്