💞 ആരാധ്യ ടീച്ചർ [Nishinoya] [Onam Special]

"... അയ്യോ ഞാൻ ആ കാര്യം വിട്ടുപോയി.വാ നമുക്ക് വേഗം പോകാം..."

ആരാധ്യ പെട്ടന്ന് തന്നെ കിട്ടിയ ബസിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് പോയി. കുളിച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മാറി ബാഗിൽ ഡ്രസ്സ് പാക്ക് ചെയ്ത് വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങി. താക്കോൽ എൽവിന്റെ മമ്മിയെ ഏൽപ്പിക്കാൻ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. എൽവിന്റെ ബൈക്ക് വീട്ടു മുറ്റത്ത്‌ തന്നെ ഉണ്ട്.

"...അമ്മേ അമ്മേ..." തുറന്ന് കിടന്ന വാതിൽ വഴി അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു.

"...മോൾ ഇറങ്ങിയോ..." ഉമ്മറത്ത് എത്തിയ അമ്മ ചോദിച്ചു.

"... ആഹ് അമ്മേ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ..."

"... എപ്പോഴാ ബസ്..."

"... 6.00pm ആണ് ബസ്..."

"... അയ്യോ ഇപ്പൊ തന്നെ വൈകിയല്ലോ.മോൾ എങ്ങനെ ടൗണിൽ എത്തും..."

"... ഞാൻ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു പൊക്കോളാം..."

"... ഈ സമയത്ത് ഓട്ടോ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഞാൻ എൽവിനോട് പറയാം അവൻ മോളെ ടൗണിൽ ആക്കും..."

"...അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ട..."

ആരാധ്യ തടയാൻ നോക്കി എന്നാൽ അമ്മ അകത്ത് പോയി ഉറങ്ങി കിടന്ന എൽവിനെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നു. അവൻ ടീച്ചറേയും കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

"... താങ്ക്സ്..." ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്ന് ആരാധ്യ എൽവിനോട് പറഞ്ഞു.

"... എന്തിന്..."

"... എല്ലാത്തിനും..."

"...നന്ദിയോക്കെ ഇന്റെർണൽ മാർക്കിൽ കാണിക്കണേ മിസ്സേ ..." ചെറുതായി തിരിഞ്ഞ് ആരാധ്യയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിലും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ബൈക്കിൽ വന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ടൗണിൽ നേരത്തെ എത്തി. ബുക്ക്‌ ചെയ്ത ബസ്സ് വരാൻ ഇനിയും 15മിനിറ്റ് എടുക്കും.

"...ബസ്സ് വരാൻ ഇനിയും ലേറ്റ് ആവും എൽവിൻ പൊയ്ക്കോളു..." തന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്ത ശേഷം ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന എൽവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

"...മിസ്സിനെ ബസ്സ് കയറ്റി വിട്ടിട്ടെ ഞാൻ പോവുന്നുള്ളു..."

"... ഞാൻ കാരണം എൽവിന് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയല്ലേ..."

"... അതേ..." എൽവിൻ അങ്ങനെ പറയും എന്ന് ആരാധ്യ വിചാരിച്ചില്ല. അവൾക്ക് അത് നല്ല വിഷമം ഉണ്ടാക്കി. മുഖത്തും അത് പ്രതിഭലിച്ചു.

"...എന്നാ പിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടി ബുദ്ധിമുട്ടാതെ എൽവിന് പൊയ്ക്കൂടേ..." ഉള്ളിലെ വിഷമം മുഴുവൻ ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

"...മിസ്സേ.ഞാൻ മിസ്സിനെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ആയിട്ടാണ് കാണുന്നത് അത് കൊണ്ട് ഇതൊന്നും എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ല. മിസ്സ്‌ ഇപ്പോഴും എന്നെ ആ പഴയ കണ്ണിലൂടെ ആണ് കാണുന്നത്. അത്കൊണ്ട് ആണ് തൊട്ട് അടുത്ത വീട്ടിൽ താമസിച്ചിട്ടും മിസ്സ്‌ എന്നെ ഇങ്ങനെ അകറ്റി നിർത്തുന്നത്..." ഇല്ലാത്ത വിഷമം അഭിനയിച്ചു എൽവിൻ പറഞ്ഞു.

"... എൽവിനെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല..."

അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ബസ് വന്നു.ആരാധ്യ ബസിൽ കയറി ബസ്സ് എടുക്കാൻ നേരം എൽവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് കൈ ഉയർത്തി ബൈ ബൈ പറഞ്ഞു.എൽവിൻ താൻ വിചാരിക്കുന്നപോലെ ആരാധ്യ തന്റെ വലയിൽ പതിയെ പതിയെ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ദിവസങ്ങൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് കടന്ന് പോയി. എൽവിൻ തന്റെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ശ്രെമിച്ചെങ്കിലും ഫ്രണ്ട്ഷിപ് എന്നതിൽ ഉപരി ഒരു