💞 ആരാധ്യ ടീച്ചർ [Nishinoya] [Onam Special]

"... താങ്ക്സ് ചേട്ടാ..." പുള്ളിയോട് നന്ദി പറഞ്ഞു പുള്ളി പറഞ്ഞുതന്ന വഴിയേ ഞാൻ പോയി.

ഞാൻ ചെന്ന് നിന്നത് പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ ഓടിട്ട വീടിന് മുന്നിൽ ആണ്. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ആ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ദൈവമേ ഈ വീട്ടിൽ ആണോ ആരാധ്യ മിസ്സ്‌ താമസിക്കുന്നെ. വീടിന്റെ ശോഷിച്ച അവസ്ഥ കണ്ട് എനിക്ക് പാവം തോന്നി. ഉമ്മറത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോ വയസായ ഒരു സ്ത്രീ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്.

"... ആരാ..." എന്നോട് അവർ ചോദിച്ചു.

"...ആരാധ്യ ടീച്ചറുടെ വീടല്ലേ..."

"... അതേ എന്താ വേണ്ടത്..."

"... ഞാൻ ടീച്ചറുടെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ആണ്. ടീച്ചറെ കാണാൻ വന്നതാ. ആൾ അകത്തുണ്ടോ..."

"... ഇന്ന് രാവിലെ ചാടി തുള്ളി വന്ന് എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് റൂമിൽ കേറി വാതിൽ അടച്ചതാ. ഞാൻ അവളെ ഇപ്പൊ വിളിക്കാം..."

"... വേണ്ട അമ്മേ ഞാൻ പോയി കണ്ടോളാം..."

"...എന്നാ അത്രയും നല്ലത്. എനിക്ക് പണ്ടത്തെ പോലെ നടക്കാൻ ഒന്നും വയ്യേ..."

ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ച് കാണിച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ആകെ രണ്ട് മുറിയും ഒരു ഹാളും മാത്രെ കാണുന്നുള്ളൂ. ഒന്നിൽ വാതിൽ ഇല്ല മറ്റൊരു മുറിയിൽ വാതിൽ എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല തടി കൊണ്ടൊരു പാളി. ഞാൻ അത് പയ്യെ തുറന്നു. ലോക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാതിൽ തുറക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടതും തറയിൽ കാലിന് പുറത്ത് തലയും വച്ച് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കരഞ്ഞ ആരാധ്യ എന്നെ നോക്കി. വാടി തളർന്ന കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് കത്തി ജ്വലിച്ചു.

"...നീ ഇവിടെയും വന്നോ എന്നെ ദ്രോഹിക്കാൻ..."

"...മിസ്സേ പ്ലീസ് ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്..."

"...വേണ്ട എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട ഇപ്പൊ ഇറങ്ങിക്കോണം ഇവിടന്ന്..." തറയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് എന്നെ പുറത്തേക്ക് പിടിച്ച് തള്ളാൻ നോക്കി.

"...മിസ്സേ പ്ലീസ്‌..." ഞാൻ യാചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

"... ഞാൻ നിന്നെ എന്ത് മാത്രം സ്നേഹിച്ചു വിശ്വസിച്ചു എന്റെ എല്ലാം നിനക്ക് തന്നില്ലേ. എന്നിട്ട് നീ എന്നെ വേറൊരുത്തന് കൂട്ടികൊടുക്കാൻ നോക്കിയില്ലേ..." എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഇടിച്ചു കരഞ്ഞു.അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കും വിഷമം വന്നു.

"... ടീച്ചർ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്..." കൈകൾ രണ്ടും ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു.

"... വിടാടാ പട്ടി എന്നെ..." അവൾ നിന്ന് ചീറി. ടീച്ചറെ എങ്ങനെയോ പിടിച്ചു അവിടെത്തെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി ആ കൈകളിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"...ടീച്ചർ അറിഞ്ഞത് എല്ലാം കള്ളം ആണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. ആദ്യം എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ഉദ്ദേശമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എന്നാൽ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ അല്ല. പപ്പയും മമ്മിയും പോയപ്പോ ഞാൻ ശെരിക്കും ഒറ്റപ്പെട്ടു എന്തിന് ജീവിക്കണം എന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു. ആ ഒരു സമയത്ത് എന്റെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ആയി കൂടെ നിന്ന് സ്നേഹവും വാത്സല്യവും തന്ന് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ട് വന്നത് മിസ്സ്‌ ആണ്..." എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

"...എനിക്ക് ഇപ്പൊ ആരും ഇല്ല. മിസ്സ്‌