Chapter Title : ആസക്തിയുടെ അഗ്നിനാളങ്ങൾ 15 [പോക്കർ ഹാജി]

ഇവളു പ്ലസ്റ്റൂ കഴിയാറായി എന്നിട്ടാരെങ്കിലുംഅറിഞ്ഞൊ നമ്മുടെ ഈ കളികളൊക്കെ. അതു ശരിയാടീ ഇനിയും അങ്ങോട്ടു അങ്ങ്‌നനെ തന്നെയാണു നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്നതു. ദെ ഇവിടൊരുത്തി കുത്തിയിരുന്നു ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടൊ. എന്തിനാടീ ചിരിക്കുന്നതു. നിങ്ങളുടെയൊക്കെ പറച്ചിലു കെട്ടിട്ടു ചിരിച്ചതാ. പിന്നെ എന്താടി ഒരു പിന്നെ ഒന്നുമില്ല എന്നേയും കൂട്ടണം എനിക്കും വേണം നിങ്ങളു ചെയ്യുന്നതൊക്കെ. മാലതി രാമനെ വിട്ടു മായയെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു . നിന്നെ ഞങ്ങളു കളയുമോടീ ചക്കരെ നീ ഞങ്ങടെ മുത്തല്ലെ. ഇതു കേട്ടു രവി പറഞ്ഞു അതൊക്കെ തരാം ആദ്യം പഠിത്തം കഴിഞ്ഞിട്ടു മതി . അതു മതി അതു മതി. അതാ നല്ലതു നീയാദ്യം പഠിക്കു മായയുടെ മും വാടി. അവള്‍ സങ്കടം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ മാലതിയുടെ നെഞ്ചിലേക്കു മും ഒളിപ്പിച്ചു ഇതു കണ്ട മാലതി പറഞ്ഞു മോളു വിഷമിക്കണ്ട ഒന്നും ഇല്ലെന്നല്ലല്ലൊ അവരു പറഞ്ഞതു പഠിത്തം കളഞ്ഞിട്ടു ഒന്നും വേണ്ടന്നല്ലെ അതിനര്‍ഥം ഒന്നുമില്ലെന്നാണൊ. നിനക്കു രസിക്കാനുള്ളതും സുിക്കാനുള്ളതുമൊക്കെ തരാം . പക്ഷെ എപ്പോഴും തരില്ലെന്നാ പറഞ്ഞെ. കളി കൂടിയാല്‍ നിന്റെ പഠിത്തം ഉഴപ്പും അതല്ലെ. അവള്‍ മായയുടെ നെറുകയില്‍ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു. മായയ്ക്കു സന്തൊഷമായി. അച്ചാ ഒരു കാര്യം കേക്കണൊ എന്താ അതച്ചാ അവിടെ ഒരുത്തനു ഭയങ്കര പേടി. പേടിയൊ അവനൊ. എന്താ അവളുടെ സാധനം കണ്ടു പേടിച്ചതാണൊ അതൊന്നുമല്ലച്ചാ. ഞാനെ നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നില്ലെ പിന്നെ തിരിച്ചു ചെന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ആകെ അന്തം വിട്ടു നിക്കുന്നു . കാര്യമെന്താണെന്നു ചോദിച്ചപ്പൊ അവന്‍ പറയുകയാ അമ്മ ഇങ്ങനെ പിറന്നപടിയാണൊ അങ്ങോട്ടു പോയതെന്നു.