Chapter Title : ആസക്തിയുടെ അഗ്നിനാളങ്ങൾ 7 [പോക്കർ ഹാജി]

രവിയച്ചനെ പേടിക്കണ്ട കാര്യമില്ല നമുടെ സ്വന്തം ആളാ എന്നൊക്കെ.'' ''എടി പേടി കൊണ്ടല്ല ഞാനിന്നു വരെ രവിയച്ചനെ ആ കണ്ണു കൊണ്ടു കണ്ടിട്ടില്ലല്ലൊ അതുമല്ല അങ്ങനെ ഒരു അനുഭവവും എനിക്കു ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലൊ അതു കൊണ്ടുള്ള ചമ്മലായിരുന്നെടി.ഇനിപ്പൊ എനിക്കൊരു ചുക്കുമില്ല നിങ്ങളു മൂന്നു പേരുടേയും മുന്നില് എന്തും ചെയ്യാന് എനിക്കൊരു നാണവുമില്ല.'' ''അതു ചേച്ചിക്കു തോന്നുന്നതാ ചേച്ചീഈ കള്ളക്കെളവന്മാരു രണ്ടും കൂടി ചേച്ചി അറിയാതെ എത്രയൊ തവണ കാമക്കണ്ണു കൊണ്ടു നോക്കിക്കാണും.രണ്ടിനേം ഞാനടുത്തറിഞ്ഞപ്പോഴല്ലെ കാര്യം പിടികിട്ടിയെ.'' മാലതി രാമനേയും രവിയേയും മാറി മാറി നോക്കി.അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലെന്ന മട്ടില് രാമന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു അതു കണ്ടു മാലതിക്കു ചിരി വന്നു. ''രണ്ടെണ്ണം കേറിയപ്പൊ എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു ചേച്ചീഅടിച്ചു തകര്ക്കുന്നതു കണ്ടല്ലൊ കള്ളീ'' ''ഡീ ഒന്നും പറയണ്ടാ ഇങ്ങനൊരു അനുഭവവും അറിവും ആദ്യമായിട്ടാണു.ഞാനെവിടണെന്നു പോലും ഓര്മ്മയില്ലാരുന്നു.വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥ തന്നെയാണു മോളെ അതു.രണ്ടു പേരു രണ്ടു രീതിയില് ചെയ്യുമ്പൊ ഹൊ എനിക്കതെങ്ങനെ പറഞ്ഞറിയിക്കണം എന്നറിയില്ല ഭയങ്കര ഹെവി കളിയാണു അതു കൊണ്ടുഇടക്കൊക്കെ മതിയെനിക്കു.അല്ലെങ്കില് ഞാനാകെ പ്രാന്തിയായി പോവും.സഹിക്കാന് പറ്റില്ല രണ്ടെണ്ണം രണ്ടിടത്തു കൂടി അടിച്ചു കേറ്റി തകര്ക്കുന്നതു.നിനക്കും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആണോടീ രാധേ'' ''പിനല്ലാതെ ഹെവി ആയതു കൊണ്ടു ഞാന് ഇടക്കൊക്കെയെ ചെയ്യൂ.അതും കടി കേറി മൂത്തു കഴിയുമ്പൊ.ആ നേരത്തു കടിച്ചു തിന്നാന് വായിലും കൂടി ഒരെണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില് എന്നു വരെ തോന്നും .പക്ഷെ കളി കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ കുറെ നേരത്തേക്കു നേരെ ചൊവ്വെ നടക്കാനൊ ഇരിക്കാനൊ പറ്റില്ല.എന്നാലും ഇടക്കെങ്കിലും അങ്ങനെ എനിക്കു കിട്ടണം.അതും കൂടി ഇല്ലാതെ എന്തു കളി.'' ഇതൊക്കെ കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന രാമന് പറഞ്ഞു. ''നിങ്ങള്ക്കു രണ്ടു പേര്ക്കും കൂടി ഉള്ളതാ ഇനി ഞങ്ങടെ രണ്ടു സാധനവും ഇനി നമ്മളൊന്നാണു ഈ ആത്മബന്ധം ഈ ആത്മാര്തത ഒന്നും ഒരിക്കലും മുറിയരുതു.'' ''ഇതിനി മുറിയാനൊന്നും പോകുന്നില്ല അളിയാ ഇവളുമാരെ