Chapter Title : ആശ അരുണിന്റെ IPS മമ്മി [MIghty രാജു.🔥]

കൊണ്ടത്. അവന്റെയുള്ളിൽ മുഖം അല്പം ചുവന്നു. "നാറ്റമോ? "എനിക്കൊരു നാറ്റവുമില്ല, അമ്മേ!" അവൻ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവൻ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ വിടുവിച്ച് സോഫയിൽ അവളുടെ മുന്നിലായി എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. ആശക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കണേ നേരം കിട്ടിയുള്ളൂ, അവൻ അവളുടെ മൃദുവായി തോളുകളിൽ പിടിച്ച്, അവന്റെ കോളേജ് ഷർട്ടിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ മുഖം അമർത്തി. "ദാ! മണത്തുനോക്ക്! നാറ്റമുണ്ടോ ഹഹ! പറ, ഇത് വൃത്തിയില്ലെന്ന് പറ!"

"എടാ! അരുണേ!" തുണിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ശബ്ദം അടഞ്ഞുപോയി. അവൾ കുതറിമാറാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അവന്റെ പിടി അവളെ കളിയായി തടവിലാക്കി. അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച ചിരിയുടെ വിറയൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അവനറിയാമായിരുന്നു. "വിടെടാ! കുരുത്തംകെട്ടവനേ!" അവൾ പ്രതിഷേധിച്ചു, പക്ഷെ അവളുടെ കൈകൾക്ക് ശക്തിയില്ലായിരുന്നു.

"പറ!" അരുൺ വിജയഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു, അവളുടെ മുഖം ഒന്നുകൂടി ഷർട്ടിലേക്ക് അമർത്തി. "പറ, 'അരുണിന് നാറ്റമില്ല, അവന് സുഗന്ധമാണ്. പറ! പറയ്, ദുഷ്ടേ !" അവൻ ചിണുങ്ങി.

"ഞാൻ പറയാം ഞാൻ ......." ആശ തലയൊന്ന് വെട്ടിച്ച് അവനെ നോക്കി, പെട്ടെന്ന് അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ഇടുപ്പിലേക്ക് നീട്ടി ഇക്കിളിയാക്കി. "ഇന്നാ പിടിച്ചോകുട്ടാ"

അവളുടെ വിരലുകൾ ഇടുപ്പെല്ലിൽ അമർന്നപ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു ചിരിയുടെ തിരമാല അവനിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി.

"അയ്യോ! വേണ്ട! അമ്മേ, നിർത്ത്!" അരുൺ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടു, അവന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ മടങ്ങി. അവളെ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ അയഞ്ഞു. ആ ഇക്കിളിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി അവൻ കുതറിയെങ്കിലും അവൻ  മുന്നോട്ട് വേച്ചുപോയി. ഒരു ഭാരത്തോടെ അവൻ അമ്മയുടെ ദേഹത്തേക്ക് മറിഞ്ഞുവീണു. അവന്റെ ഭാരം അവളെ സോഫയുടെ