Chapter Title : ആശയുടെ കിന്നാരം [കിച്ചു]

പറഞ്ഞാൽ മതി.

ആശ മിസ്സടിച്ചു. കാൾ വന്നു.

എന്തെ ഉറങ്ങാനായോ?

ആശ ചോദിച്ചു.

ഹേയ് ഞാൻ കിടന്നതേ ഉള്ളു. അവിടെ ഉറങ്ങാനായോ?

രാജേട്ടൻ ഉറങ്ങി. എവിടുന്നോ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതും അടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.

പിള്ളേർ ഉറങ്ങിയോ?

അവരുറങ്ങി. നാളെ അവർ എൻറെ ആങ്ങളയുടെ വീട്ടിൽ പോകും.

ഞാൻ ഗിഫ്റ്റുമായി എപ്പോളാ വരേണ്ടേ?

വാങ്ങിയോ?

അതൊക്കെ വാങ്ങി വച്ചു.

എന്നാ നാളെ വൈകിട്ട് വരുമോ. രാജേട്ടൻ പിള്ളേരെ അവിടെയാക്കി കഴിഞ്ഞേ വരൂ. താമസിക്കും.

അപ്പൊ എത്ര മണിക്കു വരണം?

ആറു മണി ആകുമ്പോ വാ. അതെ അവരോട് പറയേണ്ട ഇതൊന്നും.

ഇല്ല. എന്നാൽ നാളെ കാണാം.

ആശ ഫോൺ വച്ചു.

പിള്ളേരെ നാളെ ഒന്നവിടെ ആക്കണം നാളെ കേട്ടോ…

ആശ പറഞ്ഞു.

അതൊക്കെ ഞാൻ ഏറ്റു. എനിക്കിപ്പോ സംശയമതല്ല.

എന്നെ കൊണ്ട് തോന്നിപ്പിച്ചിട്ട് ഇപ്പൊ എന്താണാവോ സംശയം?

ആശ ചോദിച്ചു.

ഇനി എനിക്ക് കിട്ടുമോ നിന്നെ…

മിക്കവാറും കിട്ടില്ല. മൂന്നു പേരും കഴിഞ്ഞിട്ട് സമയം വേണ്ടേ…

ആശ ചിരിച്ചു.

അപ്പൊ മൂന്നു പേരെയും നോട്ടമുണ്ടോ?

ഉണ്ട്. പക്ഷെ അവർ തമ്മിൽ അറിയാതെ…

അവർ തമ്മിൽ അറിഞ്ഞാൽ എന്താ…

ആദ്യം അറിയേണ്ട. പിന്നെ അറിഞ്ഞോട്ടെ…

ഓണത്തിന് ഇനി ഒന്നര മാസം അല്ലെ…

എന്താ പുതിയ പ്ലാൻ?

നമുക്ക് ഒരു ട്രിപ്പ് പോകണം. അവന്മാരെയും കൂട്ടി.

അപ്പോളേക്കും മൂന്നിനേയും പാട്ടിലാക്കണം.

നാളെ ഞാൻ എത്ര മണിക്ക് എത്തണം.

ഒരു എട്ടു മണിക്ക് എത്തിയാൽ മതി.

അവൻ പോയിട്ടോ?

അവനെ നാളെ വിടില്ല.

ഞാൻ വന്നിട്ടാണോ കളി.

അതിനു മുൻപ് ഒന്ന് നടക്കും. വരുമ്പോ കുടിക്കാൻ വാങ്ങിക്കോ. കേട്ടോ…

എന്താ നിൻറെ പ്ലാൻ?

നിങ്ങൾ വരുന്നതിനു മുൻപ് അവനുമായി ഞാൻ ഒന്ന് കൂടും. അത് കഴിഞ്ഞു നിങ്ങൾ വന്നു വെള്ളമടിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കാണാതെ ചില പരിപാടികൾ. നിങ്ങൾ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ നിക്കണം.

അത് ഞാൻ ഏറ്റു. ത്രില്ല് ആയിരിക്കും. ഉറ വേണ്ടെടി.

ഇവൻറെ കൂടെ വേണ്ട. മറ്റവർക്കു മതി.

അതെന്താ ഇവന് പ്രത്യേകത?

എന്തോ അവനോട് എനിക്കൊരു അടുപ്പം.

പ്രേമമാണോടി…

ഞാൻ പ്രേമിച്ചോട്ടെ അവനെ…