Chapter Title : ആഷിമ [Master]

അത്. അന്ന്, അങ്കിള്‍ മാത്രമേ വന്നുള്ളൂ; ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത്. “മമ്മീ അങ്കിള്‍” കതക് തുറന്നു റാമിന്റെ മുഖം കണ്ട ആഷി ആഹ്ലാദത്തോടെ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “നീയങ്ങു വലുതായല്ലോടി പെണ്ണെ” അവളുടെ അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ വളര്‍ച്ചയില്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ കണ്ണോടിച്ച് റാം ചോദിച്ചു. “ങ്ങാഹാ, നീ എപ്പോ വന്നു? ഗീതു എവിടെ?” പുറത്തേക്ക് വന്ന ബീനയായിരുന്നു അത്. “രണ്ടു ദിവസമായി ചേച്ചി. മോന് ചെറിയൊരു പനി. അതുകൊണ്ട് അവള്‍ വന്നില്ല. ബൈക്കില്‍ ഇരുന്നു കാറ്റ് കൊണ്ടാല്‍ പനി കൂടിയാലോ” റാം ചിരിച്ചു. “വാ വാ, എന്താടാ നിനക്ക് പ്രായം കൂടുന്തോറും ചെറുപ്പം കൂടുവാണല്ലോ? ഇവിടുത്തെ ചേട്ടനെ കണ്ടാല്‍ ഇപ്പൊ എന്റെ അച്ഛനാണെന്ന് തോന്നും” അവനെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിട്ട് ബീന മനോദുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഏയ്‌, അതൊക്കെ ചേച്ചിക്ക് തോന്നുന്നതാ. പിന്നെ എന്തൊക്കെയുണ്ടെടി സുന്ദരീ വിശേഷം” ഏറെക്കുറെ തന്റെ കഴുത്തറ്റം ഉയരം വച്ചിരുന്ന ആഷിയെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് റാം ചോദിച്ചു. അവളുടെ ദേഹം കോരിത്തരിച്ചുപോയി ആ ആലിംഗനത്തില്‍. അവളെയും ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് അവന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. “പഠിക്കത്തില്ല മോനെ ഇവള്‍. ഒരു കുട്ടിയെ ഉള്ളല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞു താലോലിച്ചു വഷളാക്കിയതാ. മാര്‍ക്കൊക്കെ കുറവാ” ബീന കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഭാവത്തോടെ മകളെ നോക്കിയിട്ട് റാമിനോട് പറഞ്ഞു. “പാസായാല്‍ പോരെ ചേച്ചി. എന്തിനാ ഒരുപാട് പഠിക്കുന്നത്. അല്ലേടി മോളെ” ആഷിമ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. “എങ്കില്‍ നീ ഇരിക്ക്; ഞാന്‍ ചായ ഇടാം” ബീന ഉള്ളിലേക്ക് പോയപ്പോള്‍ റാം ചെന്ന് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന്റെ അടിയില്‍ നിന്നും ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് അതിലിരുന്നു. എതിരെ, പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പിലായി ആഷിയും. പേന വായില്‍ക്കടത്തി അവള്‍ അവനെ നോക്കി. പെണ്ണിന്റെ ലജ്ജയും മൌനവും റാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നന്നായി വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു ഇവള്‍. ടീഷര്‍ട്ടിന്റെ ഉള്ളിലെ അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ തള്ളല്‍ അവന്റെ ഉള്ളില്‍ നിഷിദ്ധചിന്തകളുടെ ആക്കം കൂട്ടി. “എടീ ഞാന്‍ ചേച്ചിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്നു കരുതി നീ പഠിത്തം ഉഴപ്പല്ലേ” റാം അവള്‍ക്ക് മാത്രം കേള്‍ക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു. “ഞാന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം ഉഴാപ്പുന്നതല്ല; എന്റെ തലേലോട്ട് കേറണ്ടേ അങ്കിളേ; ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാ” ആഷി ചുണ്ട് പിളുത്തി അവനെ നോക്കി; നിസ്സഹായഭാവത്തോടെ. “തലേലല്ലേല്‍