Chapter Title : ആശുപത്രിയിലെ സെക്യൂരിറ്റി അമ്മാവൻ [REMAAVATHI]

ഇങ്ങേർക്ക് നാണോം മാനോം ഒന്നും ഇല്ലേ. ആൾക്കാർ കേൾക്ക ചെയ്തു ഇങ്ങനൊക്കെ പറയാൻ. പിന്നെ എല്ലാം എങ്ങനെ വലുതാകാതിരിക്കും. എത്ര ദിവസമായി ഉഴുതു മറിക്കുകയല്ലേ. നിങ്ങൾ എന്നെ എന്തിനാണ് സരിതേ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. എന്റെ പേര് മങ്ക എന്നാണ്. അത് വിളിച്ചാൽ മതി. വാചകം അടി നിർത്തിയിട്ടു വേഗം കഴിക്ക്. നമുക്ക് പോകാം".

വാസു പറഞ്ഞു "നീ ധൃതി പിടിക്കേണ്ട. 8 മണിയായതെ ഉള്ളു. രാത്രി ഇഷ്ടം പോലെ കിടക്കുവാണ്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു നീ രാവിലെ പോയാൽ മതി. നീ ആ കോഴി വറുത്തത് ഒക്കെ എടുത്തു കഴിക്ക്.” “പിന്നെ ഞാൻ നിന്നെ സരിതേ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അവളെയും നിന്നയും ചെയ്യണപോലെ എനിക്ക് തോന്നും. അപ്പോൾ ആവേശം കൂടും. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ സരിതേ എന്നേ നിന്നെ വിളിക്കു". അവൾ അയാളുടെ കാലിൽ ഒരു ചവിട്ടു കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു "ഓ.. എന്ത് കോപ്പെങ്കിലും വിളിക്ക്. മഴ വരും എന്ന് തോന്നുന്നു. നമുക്ക് പോവാം". രണ്ടാളും കഴിച്ചിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി. മങ്ക ചോറ്റുപാത്രവുമായി കുറച്ചു മുന്നോട്ടു മാറി ഇരുട്ട് മറഞ്ഞു നിന്നു. വാസു അവിടെ മാടക്കടയിൽ നിന്നും ഒരു സിഗരറ്റു ഒക്കെ വാങ്ങി കത്തിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ടു പതിയെ അവൾ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്കു ചെന്നു. അവൾ ധൃതി  കൂട്ടി "അത് കളഞ്ഞിട്ടു വാ അമ്മാവാ പോകാം". അവിടെ ഒരാളിന്റെ പൊക്കത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഏതോ കാട്ടുചെടികൾ തിങ്ങി വളർന്നു നിൽക്കുന്നു. അതിന്റിടയിൽ കൂടി ഒരു ഊടുവഴിയിലേക്കു അവളെ അയാൾ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കയറിയിട്ട് ചോദിച്ചു "നിനക്ക് പണ്ണാൻ തിടുക്കമായോടീ.. ഞാൻ ഇല്ലേ ഇന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ അടിച്ചു തരാം പോരെ." അയാൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കയ്യിട്ടു ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ടു നടന്നു. ഇരുട്ടായതിനാൽ ആർക്കും അവരെ കാണാൻ കഴിയില്ല. സിഗരറ്റു കുറ്റി ദൂരേക്കെറിഞ്ഞിട്ടു  അവളുടെ കുണ്ടിയിലും മുലയിലും ഒക്കെ പിടിച്ചു ഞെക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞു. “ഈ വഴി ഞാൻ താമസിക്കുന്നിടത്തേക്കുള്ള ഷോർട് കട്ട് ആണ്. ഇതിലെ ആരും വരില്ല. അല്ല നീയെന്താ അടിയിൽ ഒന്നും ഇട്ടില്ലേ". അവൾ ഷോൾ എടുത്തു കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിട്ടു പറഞ്ഞു "ഞാൻ ഇത് ഇട്ടതു