Chapter Title : ആശുപത്രിയിലെ സെക്യൂരിറ്റി അമ്മാവൻ [REMAAVATHI]

ചോദിച്ചു "നീ എന്തിനാടീ കൊച്ചെ അത് തുപ്പി കളഞ്ഞത്. കുടിക്കാൻ വയ്യാരുന്നോ. അത് നല്ല ഒന്നാം തരം കാൽസ്യം  അല്ലെ.". അവൾ പറഞ്ഞു "അയ്യേ എന്തോ  ഒരു വല്ലാത്ത പുളിപ്പും കട്ടിയും. അതുകൊണ്ടാ തുപ്പിക്കളഞ്ഞത്". അയാൾ പറഞ്ഞു “എടീ മണ്ടീ… പാല് കുടിക്കാനുള്ളതാണ്. നീ അത്തരം സിനിമ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ലേ. അടുത്ത പ്രാവശ്യം കാണിച്ചു തരാം. ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത് കേട്ടോ. ങ്ഹാ.. നീ വാ.. ഇനി പോകാം". രണ്ടുപേരും താഴെയിറങ്ങി ലിഫ്റ്റിൽ കയറി ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിൽ എത്തി. അവൾ പോയി കിടന്നു. രാവിലെ മങ്ക ചായ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നപ്പോൾ വാസു അമ്മാവൻ മീശ ഒക്കെ പിരിച്ചുകൊണ്ടു അവളെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി പാസ്സാക്കി. അവൾ പ്രത്യേകിച്ച്  ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് വാങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ അമ്മാവനും കൂടെ വന്നു. വഴിയിൽ വച്ച് അമ്മാവൻ ചോദിച്ചു "നീ എന്താടീ കൊച്ചെ പിണക്കമാണോ. ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല". മങ്ക പറഞ്ഞു "എനിക്ക് അമ്മാവനോട് പിണക്കം ഒന്നും ഇല്ല. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്തോ വിചാരിക്കും അതാ". വാസു അമ്മാവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു "അപ്പൊ ഇവൾക്ക് ഇന്നലെ വായിൽ കൊടുത്തതിനെ കുറിച്ച് പരാതി ഒന്നും ഇല്ല. ചരക്കു വലയിൽ ആയിട്ടുണ്ട്. ഇനി സമയം പോലെ കൊണ്ട് പോയി ഒന്നും പൊളിക്കണം. എന്തായാലും കാശു മുടക്കുന്നത് വെറുതെയായില്ല.". അമ്മാവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു "ആളുകൾ എന്ത് പറയാനാടീ കൊച്ചെ. ഇവിടെ എത്രെയോ ആളുകൾ വരുന്നു പോകുന്നു. അവർക്കൊക്കെ നമ്മളെ നോക്കാനാണോ സമയം. നിന്നെ സഹായിക്കുന്നത് ഒക്കെ ഞാനല്ലേ, ആളുകൾ പോയി പണി നോക്കാൻ പറ". രണ്ടാളും കാപ്പിയൊക്കെ കുടിച്ചു പൊതിയും വാങ്ങി തിരികെ വന്നു. ഉച്ചക്കും മങ്കയും അമ്മാവനും കൂടിയാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോയത്. അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ആർക്കും സംശയം തോന്നാതിരിക്കാൻ മങ്ക പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.

അമ്മാവൻ നഴ്സിനോട് ഒക്കെ പറഞ്ഞു മങ്ക അമ്മാവന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൾ ആണെന്ന്. ഇടയ്ക്കു ചന്ദ്രനെയും സന്ദർശിക്കുമായിരുന്നു അമ്മാവൻ. ചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചപ്പോഴും മങ്ക പറഞ്ഞത് വകയിലെ ഒരു അമ്മാവനാണ്. പട്ടാളത്തിൽ ആയിരുന്നു. ഇവിടെ വന്നു സംസാരിച്ചപ്പോഴാണ് ബന്ധം ഒക്കെ ഓർമ്മ