Chapter Title : ആതിര 2

കൊടുക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു  "വാ വീട്ടിൽ പോകാം. അച്ഛനും അമ്മയും തിരക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും" ഈശ്വരാ... ഞാൻ ഇനി എന്റെ അനിയന്റെ മുഖത്തു എങ്ങനെ നോക്കും. അവനെ എങ്ങനെ സ്നേഹത്തോടെ അപ്പു എന്നു വിളിക്കും. അവൻ എന്നെ ഇനി എങ്ങനെ ആയിരിക്കും കാണുന്നത്. ഒരു കാമഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അറുവാണിച്ചിയെ പോലെ. അതോർത്തപ്പോൾ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയാണ് എനിക്കുണ്ടായത്. യാന്ത്രികമായിരുന്നു പിന്നീട് അങ്ങോട്ടുളള ചെയ്തികൾ.വഴിനീളെ അവനോ ഞാനോ ഒരക്ഷരം സംസാരിച്ചില്ല. എന്തെക്കെയോ അവനോട് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ നാവു ചലിക്കുന്നില്ല. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ദേഹത്ത് എന്തോ പരതുന്ന രീതിയിൽ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എന്നോട് എന്തോ പറയാൻ അവനും ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി എനിക്കു തോന്നി. വീട്ടിൽ എത്തിയതും താമസിച്ചതിന് അമ്മയുടെ വക ശകാരം കിട്ടി.അപ്പു നടന്നതൊക്കെ വീട്ടിൽ പറയും എന്നെനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. പറയുന്നെങ്കിൽ പറയട്ടെ. കൊല്ലുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.ചിലപ്പോൾ തല്ലിയേക്കും,സാരമില്ല തെറ്റു ചെയ്തതുകൊണ്ടല്ലേ.ഇനി അവർത്തിക്കുകയില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ അച്ഛനും അമ്മയും തന്നോട് തീർച്ചയായും ക്ഷമിക്കും. പക്ഷേ വിചാരിച്ചതു പോലെ ആയിരുന്നില്ല കാര്യങ്ങൾ.അപ്പു നടന്നതൊന്നും വീട്ടിൽ പഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ എന്നോടു അവൻ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു പോലെ. എന്തായാലും ഇന്നു ഇങ്ങനെ പോട്ടെ.രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ അവനോടു മനസ്സു തുറന്നു സംസാരിക്കണം.അവനു മനസ്സിലാവാതെയിരിക്കില്ല.  പിറ്റേന്നു ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച ആയിരുന്നു. അമ്മയുടെ സ്വന്തത്തിൽ പെട്ട ഒരു മാമന്റെ കല്യാണം ആണ്. തിരുവനന്തപുരത്ത് വെച്ചാണ് കല്യാണം. മുത്തശ്ശനു വയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നതു കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നോളാൻ പറഞ്ഞു.എനിക്കും അത് വല്യ അശ്വാസമായി. എല്ലാവരിൽ നിന്നും കുറച്ചു സമയം അകന്നു കഴിയാൻ തോന്നി.അവർ രാവിലെ തന്നെ പോയി. മുത്തശ്ശനുളള മരുന്നും ഭക്ഷണവും ഒക്കെ എടുത്ത് വെച്ചിട്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത് .അതുകൊണ്ട് ഇനി അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കെണ്ട കാര്യം ഇല്ല. അല്ലെങ്കിലും മുത്തശ്ശൻ ഏതു സമയവും ഉറക്കമാണ് . ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ആരോ വെളിയിൽ വന്നു വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് കണ്ണു തുറന്നത്.ശല്യം ഒന്നുറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ല എന്നു മനസ്സിൽ കരുതി. കതകു തുറന്നു വെളിയിൽ നിൽക്കുന്ന ആൾക്കാരെ കണ്ട എന്റെ ജീവൻ നിലച്ചതു പോലെ ആണ് തോന്നിയത്.... ഇന്നലെ കടവിൽ  ഞാൻ  എന്റെ നഗ്നത ആവോളം കാണിച്ചു കൊടുത്ത ആ മൂന്നു കിളവന്മാർ ആണ് മുറ്റത്തു .എന്തു ചെയ്യണം?ആരോടാണ് സഹായം ചോദിക്കുക?ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നാണ് മനസ്സിൽ ആദ്യം തോന്നിയത്.പിന്നെ വിചാരിച്ചു ഓടിയാൽ എവിടെ വരെ? ധൈര്യം