Chapter Title : ആതിര 4

ഭാവം വരാതെയിരിക്കാൻ കുറച്ചു അധികം കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നു. അച്ഛന്റെ ചെയ്തികൾ എനിക്കു വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പക്ഷേ ഞാൻ അതു അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ല.
കൈകളിൽ വെച്ചു തന്നെ എന്നെ ഇത്രയും സുഖിപ്പിച്ച സ്ഥിതിക്കു തഴേക്കു ഇറക്കിയാലത്തെ അവസ്ഥ ഞാൻ മനസ്സിൽ വെറുതെ ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കി. ഈശ്വരാ അങ്ങനെയെങ്ങാനും ഉണ്ടായാൽ ഇതിയാൻ എന്നെ നിലം തൊടിക്കില്ല.
" എന്റെ കൊച്ചിനു ഇതെന്നാ പറ്റിയൊടാ?"
അപ്പുപ്പന്റെ ശബ്ദമാണ് എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.
ഈ ശബ്ദം കേട്ടയുടൻ തന്നെ അച്ഛൻ കൈകൾ സാധാരണ രീതിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.പക്ഷേ അപ്പുപ്പനു എന്തോ മനസ്സിലായപോലെയാണ് ആ കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കു തോന്നിയത്.
"ഓ... കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അച്ഛാ.ഇവൾ ആ ബാത്റൂമിൽ ഒന്നു തെന്നി വീണു.ഇടിപ്പു അടിച്ചാരിക്കും വീണത്.അതാ നടക്കാൻ ഒരു പ്രയാസം. എണ്ണയിട്ടു തിരുമ്മി ചൂടുപിടിച്ചാൽ മാറാൻ ഉളളതെയുളളു. "
ഇതും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ എന്നെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്കു നടന്നു.
പോകുന്ന പോക്കിൽ അപ്പുപ്പൻ എന്നോടു ചോദിച്ചു
" ആതിരെ നിനക്കു കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ?"
" ഇല്ല അപ്പുപ്പാ.... "
ഞാൻ മറുപടിയും കൊടുത്തു.
"എടാ രവി, ഞാൻ ആൽത്തറ വരെ പോയിട്ടു വേഗം വരാം."
അച്ഛൻ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. ഇനി പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ഞാൻ ഒട്ടു ശ്രദ്ധിച്ചതുമില്ല.ഇനി എന്താണ് നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്നായിരുന്നു മനസ്സു നിറയെ.

എന്റെ മുറിയിലേക്കാണ്
അച്ഛൻ എന്നെയും എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നത്. എന്നെ അവിടെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. കിടത്തിയ വഴിക്ക് എനിക്കു ഇടുപ്പിനു നല്ലൊരു വേധന ഉണ്ടായി.
" ആഹ്... അമ്മേ.... "
" എന്തു പറ്റിയെടി?