Chapter Title : ആതിര തമ്പുരാട്ടി [മാജിക് മാലു]

വരെ ഒരു പുരുഷനും കയറി വരാൻ ധൈര്യം ഇല്ലാത്ത ഈ കോവിലകത്തെ ഇളമുറ തമ്പുരാട്ടിയുടെ അന്തപുരത്തിൽ ഞാൻ വന്നില്ലേ, അപ്പോൾ അതിൽ ഒന്നും കാര്യം ഇല്ല...... ഒന്ന് മാത്രം ഞാൻ പറയാം .... “ഞാൻ ഈ ലോകത്തു തമ്പുരാട്ടിയെ ഇഷ്ടപെടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആൾ എന്ന് വേണമെങ്കിൽ കരുതിക്കോളൂ”. അതും പറഞ്ഞു സൈഫ് തമ്പുരാട്ടിയുടെ കൺ മുന്നിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി, ജീവിതത്തിൽ ഇന്നേ വരെ ആരോടും തോന്നാത്ത എന്തോ ഒന്ന് തമ്പുരാട്ടിക്ക് അവനോട് അപ്പോൾ തോന്നി.... സൈഫ് താഴെ ഇറങ്ങിയതും അച്ചു വന്നു അവനെ വിളിച്ചു. അച്ചു : - ഡാ.... പൊട്ടാ നീ എവിടെ ആയിരുന്നു....? ! സൈഫ് : - അഹ് നീ എന്തോന്ന് ആയിരുന്നു പറഞ്ഞത്? കോലോത്തെ തംബ്രാക്കൻ മാർ എന്ത് ചെത്തിക്കളയും എന്ന്? അച്ചു : - കയ്യും കാലും... ! സൈഫ് : - ആണോ, എന്നാ നോക്കിക്കേ..... എനിക്ക് കയ്യും കാലും ഉണ്ടോന്ന്? അച്ചു : - അതിന് നീ തെറ്റ് ഒന്നും ചെയ്തില്ലലോ.? ! സൈഫ് : - ചെയ്തല്ലോ!! അച്ചു : - എന്ത്? സൈഫ് : - (അച്ചുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു) ഞാൻ ഈ കോലോത്തെ ഇലമുറ തമ്പുരാട്ടിയുടെ അന്തപുരത്തിൽ കയറി. അച്ചു : - (എന്നെ നോക്കി എന്നിട്ട്) ഹഹഹ ഹഹഹ ഹഹഹ ഹാഹാ ഹാഹഹ ഈശ്വരാ ഇവിടെ ആരും ഇല്ലാലോ ഇതൊന്നു പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ. സൈഫ് : - ഡാ കോപ്പേ നിർത്തു നിന്റെ കുലച്ചിരി.... (എന്നിട്ട് സൈഫ് അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നു ആ കർചീഫ് എടുത്തു നിവർത്തി അച്ചുവിന് കാണിച്ചു) നോക്ക് ! കണ്ണ് തുറന്നു നോക്ക്. അച്ചു : - (ആ കർച്ചീഫിൽ എഴുതിയത് വായിച്ചു) “ആതിര തമ്പുരാട്ടി” (അല്പം സ്പ്രെഡ് ആയ കറുത്ത മഷി കണ്ടു അച്ചു ചോദിച്ചു) എടാ മൈരാ ഇതെന്ത? സൈഫ് : - ഇതാണ് മോനെ, കോലോത്തെ ഇളമുറ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പ്രണയത്തിൽ ചാലിച്ച കണ്മഷി, നീ നോക്കിക്കോ ഈ തമ്പുരാട്ടിയെ ഞാൻ പോക്കും.

അച്ചു : - എടാ, ഇത് തീക്കളി ആണ്, പ്രത്യേകിച്ച് നീ ഒരു മുസ്ലിം അവൾ ഒരു ഹിന്ദു. സൈഫ് : - മുസ്ലിം ഹിന്ദു..... അതൊന്നും ഒരു പ്രോബ്ലം അല്ല അച്ചു..... മനുഷ്യർ ഒന്ന് അല്ലേ, പിന്നെ പ്രണയത്തിനു മതമില്ല