Chapter Title : ആതിരയുടെ മായാലോകം [Aardranurag]

വിത്ത് വീണു പുഷ്പിക്കട്ടെ അവൾ

കുഞ്ഞു മുലകൾ പാല് നിറഞ്ഞു ചുരത്തട്ടെ

ചെല്ലടാ

' അവന്റെ ഉള്ളിലുള്ള വന്യമായ പൗരുഷം അവനോട് മന്ത്രിച്ചു. 'ഇല്ല

ആ കിടക്കുന്നത് വെറും ഒരു പെങ്കൊച്ചല്ല

എന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങളാണ്

അവളെ ഞാൻ വേദനിപ്പിക്കില്ല

ഒരു പെണ്ണിനേയും വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല

എന്റെ ജീവനാണ് അവൾ

അവളോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു എന്റെ അനിയത്തിക്ക് വേണ്ടതെന്താണോ അത് അറിഞ്ഞു ചെയ്യണം

എന്നാലേ എന്നെ അവൾ സ്നേഹിക്കൂ

വെറുപ്പിച്ച് ഉള്ള ഭാഗ്യം കളയാൻ ഞാനില്ല

' അവന്റെ വന്യമായ പ്രാകൃത പൗരുഷ സ്വഭാവത്തെ അടക്കി വെച്ച് അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

"ഹാ

ഏട്ടാ

ഇതെന്താ പതുങ്ങി വരുന്നേ

അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ഞാൻ

വാ

ഇവിടിരിക്ക്

" അങ്ങിനെ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അനിലിനെ വിളിച്ചവൾ അരികിലിരുത്തി. അവൻ ബെഡിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ കുണ്ടി നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "ഉം

എന്താ ഏട്ടാ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്

എന്നോടെന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ

" അവൾ ചോദിച്ചു. "ആ

അത്

ഞാൻ നാളെ പോവല്ലേ

അപ്പൊ നിന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടണം എന്ന് തോന്നി

അതാ

" അവന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ അവന്റെ കണ്ണിനും ലിംഗത്തിനും വിരുന്നായി ആ ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നുകിടക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞു പെൺ സൗന്ദര്യത്തിന് മുന്നിൽ ചെറുതായി പതറിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. "അതിനു ഏട്ടൻ ആദ്യമായിട്ടല്ലല്ലോ പോകുന്നത്

പിന്നെ പോരാഞ്ഞിട്ട് പെങ്ങളൂട്ടിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കുന്നില്ലല്ലോ

ഇവിടെയാണല്ലോ കണ്ണ്

" അവൻ അവളുടെ പിന്നഴകിൽ മയങ്ങി നിൽക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കി അവനെ മൂപ്പിക്കാനായി കുണ്ടിയിട്ടിളക്കികൊണ്ട് അവൾ വാ പൊത്തി ചിരിച്ചു

"ആ

അത്

ഒന്ന് പോടീ