Chapter Title : ആതിരയുടെ മായാലോകം [Aardranurag]

നെഞ്ചിലെ കുളിർ മഴയാണ്

അത് മാത്രം മതി ആണിന്റെ പൗരുഷം ഉണരാൻ

. ആ കൊച്ചുസുന്ദരിയെ ഓർത്ത് രേതസ്സ് ഒഴുകാൻ.

"ചിണുങ്ങാതെ പെണ്ണെ

ഇത് പറഞ്ഞു തരേണ്ടത് എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം

കേക്കണോ വേണ്ടയൊന്ന് നീ തീരുമാനിക്ക്

പ്രൊട്ടക്ഷൻ ഇല്ലാതെ ആരെയും ഉള്ളിൽ കേറ്റരുത്

ഇനി എങ്ങാനും ഉള്ളിൽ പോയാ വേഗം വന്ന് എന്നോട് പറയണം കേട്ടോ

ആണുങ്ങൾക്ക് രണ്ടു തുള്ളി പാലെ പോവാനുള്ളൂ

നമ്മൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്കാ നഷ്ടം

" അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു. ആതിര മുഖം കൂർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി

"നീ എന്തിനാ പെണ്ണെ കടന്നല് കുത്തിയപോലെ

സുഖിക്കേണ്ട എന്നോ എൻജോയ് ചെയ്യണ്ട എന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞോ

അതൊക്കെ നീ വേണ്ടപോലെ ചെയ്തോ

അതൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിലെ നടക്കൂ

ഞാൻ പറഞ്ഞത് സൂക്ഷിക്കേണ്ട കാര്യം മാത്രമാ

എന്റെ പൊന്നുമോളല്ലേ നീ

" അവളുടെ ആ തുടുത്ത കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു. ആതിര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"നിന്റെ ഡാഡിയുടെയും ചേട്ടന്റെയും മുണ്ട് മുഴുവൻ പാൽക്കറയാ

കഷ്ടമുണ്ട് പെണ്ണെ ആണുങ്ങളെ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്

" അമ്മ കിച്ചണിലെ പണികൾ ചെയ്തുകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അതിന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു

ഞാൻ എന്റെ ഡാഡിയുടെയും ചേട്ടന്റെയും മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നു അത്രല്ലേ ഉള്ളൂ

പിന്നെ

അവർ മൂഡാവുന്നതൊക്കെ ഞാൻ അറിയാറുണ്ട്

പിന്നെ എന്താണെന്നറിയില്ല

അതങ്ങനെ വലുതായി വരുമ്പോ ഞാൻ അറിയാതെ ഉരച്ചുപോകും

അറിഞ്ഞോണ്ടല്ല സത്യം

കുറച്ചങ്ങനെ ഉരയ്ക്കുമ്പോ അത് പിന്നേം വീർത്ത് വിറച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ താണു പോകും

എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിതയ്ക്കും അവർ

എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടാ അത്