Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

യജമാനന്‍ ആണെന്ന അംഗീകാരം. ബെല്‍ട്ടും, ബക്കിളുമഴിച്ച്, ജീന്‍സും അണ്ടര്‍വെയറും ഒരുമിച്ച് താഴ്ത്തി, അവന്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞു, “അധികം സമയമില്ല, സേതു അവിടിരുന്ന് മുഷിഞ്ഞുകാണും, വേഗമാകട്ടെ.”

സ്പ്രിങ്ങില്‍ നിന്ന് തെറിച്ചപോലെ, അവന്‍റെ ലിഗം തലയുയര്‍ത്തി നിന്നാടി. സാധാരണയില്‍ കവിഞ്ഞ വലുപ്പം അതിനുണ്ടായിരുന്നു, ഒരു ചരിവോ വളവോ ഇല്ലാതെ, റൂള്‍ത്തടി പോലെ നേരെത്തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന കാളക്കുണ്ണ. തക്കാളിപോലുള്ള മകുടത്തില്‍ നിന്ന്‍ തൊലി പിന്നോട്ട് നീങ്ങി, മകുടത്തില്‍ മുഴുവനും, കുറെയൊക്കെ തണ്ടിലും, കൊതിവെള്ളം പുരണ്ടിരുന്നു.

വിധേയത്വത്തോടെ അവള്‍ കാല്‍മുട്ടിലേക്ക് താഴ്ന്നു. ഒരു നിമിഷം അതിന്‍റെ ഭംഗി നോക്കിയിരുന്ന ശേഷം അവള്‍ മെല്ലെ അവനോട് ചോദിച്ചു, “ഞാന്‍ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കിക്കോട്ടേ.”

“ങ്ങും, വേഗം വേണം തൊടുവോ ഉമ്മവെക്കുകയോ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ വേഗമാട്ടെ,” അവന്‍ ഗമയില്‍ സ്റൈറലാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവള്‍ ഇരു കൈകളും ഉയര്‍ത്തി ഒരു നിധി തൊടുന്ന ഭാവത്തോടെ ആദ്യം അതില്‍ വിരലുകള്‍ ഉരുമ്മി എന്നിട്ട് ഉള്ളംകൈയിലാക്കി, ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ തഴുകി. പിന്നെ ഇരു കൈകളും ഒന്നിന് പിറകെയായി പിടിച്ച് അതിന്‍റെ നീളവും വണ്ണവും ബലവും അളന്നു. കടക്കലായി രണ്ടു കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചിട്ടും, പിന്നെയും കഷ്ടി ഒരു കൈപ്പിടിക്കുകൂടിയുള്ള ഭാഗം മുന്‍പില്‍ പുറത്താണ്. പിടിച്ചിട്ട്, വണ്ണം കാരണം വിരലുകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിമുട്ടുന്നില്ല. അപാരമായ ബലമാണ്‌ സാധനത്തിന്, ഒരു 5 kg പച്ചക്കറിയും മറ്റും സഞ്ചിയിലാക്കി ഇതില്‍ തൂക്കിയിടാം വേണമെങ്കില്‍, അത്രയ്ക്കുണ്ട് അതിന്‍റെ ഉറപ്പ്. ഇതൊരു രാജകുണ്ണയാണ് മനസ്സില്‍ ഒരു ചിരിയോടെ അവളോര്‍ത്തു, ഒരു രാജ്ഞിക്ക് പറ്റിയ രാജകുണ്ണ.

ഇരുകൈകൊണ്ടും മുഖത്തിന്‌ നേരെ പിടിച്ച്, അവള്‍ അതിന്‍റെ ഒറ്റക്കണ്ണില്‍