Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

തല ഇരു ഭാഗത്തേക്കും വികാരം മൂത്തുവരുമ്പോള്‍ ഉരുട്ടിക്കൊണ്ട്, കഴപ്പിന്‍റെ അത്യുന്നതിയില്‍ അവള്‍ ഒഴുകിനടന്നു.

ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് ശ്വാസമെടുക്കാനായി അരുണ്‍ ഇടവേള എടുത്തപ്പോഴേക്ക്, പാവം കാമിനി ഒരു പഴംതുണിക്കെട്ട് പോലെ ആയിത്തീര്‍ന്നിരുന്നു. കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണികള്‍ മുകളിലേക്ക് ഉരുണ്ട്, ജീവനറ്റപോലെ അവള്‍ അവന്‍റെ ശരീരം ഇളകുന്നതിനനുസരിച്ച് തുളുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു വേള അവളുടെ ബോധം നശിച്ചോ എന്നുവരെ അരുണ്‍ ചിന്തിച്ചു. അവന്‍ വേഗം കുണ്ണ ഊരിയെടുത്തു.

തന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്ന്‍ വളരെ വലിയൊരു ഭാഗം പൊടുന്നനെ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഞെട്ടലില്‍ കാമിനി കണ്ണ് തുറന്ന്‍ പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. സേതുവിനെ കണ്ടതോടെ അങ്കലാപ്പ് പക്ഷെ ലജ്ജ കലര്‍ന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിക്ക് പതിയെ വഴിമാറിക്കൊടുത്തു.

അവള്‍ക്ക് മറ്റ് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നറിഞ്ഞ അരുണിനും ഏറെ സമാധാനമായി. അവന്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്ന്‍ താഴെയിറങ്ങി.

കാമിനി കൈകാലുകള്‍ നീട്ടി ഒന്ന് സ്ട്രെച് ചെയ്ത ശേഷം അവനെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഞാന്‍ സുഖം മൂത്ത് മരിച്ചു പോയി എന്ന് തോന്നി. നിന്‍റെ ഗദ കൊണ്ടുള്ള അടി ഭയങ്കരം തന്നെ എന്‍റെ കള്ളചെക്കാ. ഞാന്‍ ആകാശത്ത് പാറി നടക്കുകയായിരുന്നു. താങ്ക്യൂ ടാ, ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാള്‍ എത്രയോ ഇരട്ടി ഇഷ്ടായി.”

“എന്നാല്‍ വാ, ഒന്നുകൂടി മാനത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചുതരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ കൈ നീട്ടി. എന്നിട്ട് തുടര്‍ന്നു, “നീ മുട്ടുകുത്തി കുനിഞ്ഞ് നില്‍ക്ക്, നമുക്ക് ഡോഗിയാക്കാം അടുത്തത്.”

“ടാ വല്ലാതെ ശക്ത്തിയില്‍ തള്ളല്ലേട്ടോ ......., സാധാരണ തന്നെ കുനിഞ്ഞുനിന്ന്‌ ചെയ്യുമ്പോള്‍എനിക്ക് ഉള്ളില്‍ വേദനയും കടച്ചിലും വരും, അപ്പൊ പിന്നെ നിന്‍റെ പ്ലസ്‌ സൈസ് ... ട്ടോ ടാ ചക്കരെ,” അവള്‍ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

“നിനക്കറിഞ്ഞുകൂടെടാ എന്‍റെ മോളെ ഞാന്‍ നിന്നെ ഇനി ഒരിക്കലും വേദനപ്പിക്കില്ലെന്ന്,” അരുണ്‍ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളെ കട്ടിലിന്കുറുകെ കമഴ്ത്തി കിടത്തി ഡോഗി പോസിഷനില്‍ എത്താന്‍ സഹായിച്ചു. കാല്‍മുട്ടുകളില്‍ നടു ഉയര്‍ത്തി കമിഴ്ന്ന്, കൈകള്‍ മെത്തയില്‍ പിണച്ചുവെച്ച് തല അതില്‍ ചായ്ച്ച്, മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിച്ച്, വലതുകയ്യിലെ തള്ളവിരല്‍ വായിലിട്ടു ചപ്പി, സേതുരാമനെ നോക്കി കണ്ണിമക്കാതെയായിരുന്നു അവളുടെ കിടപ്പ്.

അവളുടെ ഭംഗിയേറിയ പിന്‍ഭാഗം കണ്ട് അരുണിന് പരവേശം