Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

സോഫയുടെ ഒരു കയ്യിലും അവളുടെ കാലിന്‍റെഭാഗം മറ്റേ ആം-റെസ്റ്റിലും വിശ്രമിക്കുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു കിടപ്പ്. പതുക്കെ അവന്‍ വലത്തേ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ഇരു ചന്തിപ്പാളികളിലും മൃദുവായി തലോടി, പിന്നെ ഇരു ഭാഗവും ഓരോ പ്രാവശ്യം മെല്ലെ ഞെരിച്ചു. എന്നിട്ട് പൊടുന്നനെ വലത് കൈ ഉയര്‍ത്തി രണ്ടുഭാഗങ്ങളിലും ശക്തിയായി ഓരോ തല്ലു കൊടുത്തു.

അപ്രതീക്ഷിതമായി കിട്ടിയ അടിയിലും അതിന്‍റെ വേദനയിലും കാമിനി ഞെട്ടി നിലവിളിച്ച് എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍, അരുണ്‍ അവളെ ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അതിനനുവദിച്ചില്ല. “അതെന്തിനുള്ള ശിക്ഷ ആണെന്ന് മനസ്സിലായോ,” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല. എനിക്ക് വേദനിച്ചുട്ടോ. എന്തിനാ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചേ,” അവള്‍ തേങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചു. അപ്പുറത്തെ മുറിയിലും, സേതുരാമന്‍ ഞെട്ടി കസേരയില്‍ നിന്ന്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവന്‍ കംപ്യുട്ടര്‍ സ്ക്രീനിലേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കി. ഓടിച്ചെന്ന് അരുണിനെ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാനാണ് അവനാദ്യം മനസ്സില്‍ തോന്നിയത്. അനിയന്ത്രിതയമായി ഒരു സ്റ്റെപ് എടുത്തപ്പോഴേക്ക് കാമിനിയുടെ കൊഞ്ചിയുള്ള ചിണുങ്ങല്‍ കേട്ടു. പിന്നെ കോഡ് വേര്‍ഡ്ന്‍റെ ഓര്‍മ്മ വന്നു. അതോടെ അല്‍പ്പം കൂടി നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം ഇടപെട്ടാല്‍ മതി എന്നവന് ബോധ്യമായി.

“നിന്നോട് സ്ട്രിപ്ടീസ് ഡാന്‍സ് ചെയ്തുകൊണ്ട് നൂഡ്‌ ആകാനല്ലേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്? എന്നെ ധിക്കരിച്ചാല്‍ ശിക്ഷ ഉറപ്പാണ്. ഇനി എത്ര അടി കൂടി വേണം ആ നിയമം മറക്കാതിരിക്കാന്‍?” അരുണ്‍ ചോദിച്ചു.

ആദ്യത്തെ ഷോക്ക് വിട്ടുമാറിയപ്പോള്‍ അവളും ഒരു കളിമൂഡിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. “എന്‍റെ വയറ്റില്‍ കുത്തുന്ന നിന്‍റെ ഈ ആയുധത്തിനെ ലാളിക്കാനല്ലേ ഞാന്‍ കൊതിയായിട്ട് ഓടി വന്നത്? അപ്പൊ എന്നെ നോവിക്കാ ചെയ്യാ,” അവള്‍ കിണുങ്ങി.

“അതുകൊണ്ടല്ലേ പെണ്ണേ ഇനി എത്ര അടി