Chapter Title : ആവിര്ഭാവം, അവന്റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]
“നിങ്ങള് രണ്ടുപേരുടെയും തീരുമാനങ്ങളെ ഒരു നിലക്കും ചോദ്യം ചെയ്യാന് എനിക്ക് അധികാരമില്ല, അതെനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം. അത് കൊണ്ട് ഒരു അഭ്യര്ത്ഥനയാണ് ഇനിയുള്ളത്,” അരുണ് പറഞ്ഞു. “എങ്കില് ഈ ലൈഫ് സ്റ്റൈല് ഇനി വിപുലീകരിക്കാതെ ഞങ്ങളില് മാത്രമായി ഒതുക്കിക്കൂടെ?” കാമിനിക്ക് കൂടുതല് കാമുകന്മാരുണ്ടാകുന്നത് അവന് ചിന്തിക്കാന് ആവാത്ത വിഷയമായിരുന്നു.
ഇത് കൂടി കേട്ടതോടെ കാമിനി തല ഉയര്ത്തി ഭര്ത്താവിനെ നോക്കി മൊഴിഞ്ഞു, “ചേട്ടായി, ഇതിനെപ്പറ്റി നാട്ടിലെത്തിയിട്ട് സംസാരിക്കാന് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്. ഏതായാലും ഇതിപ്പോ പൊന്തി വന്ന നിലക്ക് ഇവന്റെ മുന്നില് വെച്ച് തന്നെ പറയാം.”
അവള് തുടര്ന്നു, “ഇന്നലെ രാത്രി തോന്നിയതാണ്. എനിക്ക് തൃപ്ത്തി ആയിട്ടുണ്ട്. പൂര്ണ്ണമായി എന്റെ മോഹങ്ങളും ഫാന്ടസികളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഇന്നലത്തോടെ പൂര്ത്തീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്താണ് ചേട്ടന്റെ അഭിപ്രായം?”
ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കിയിരുന്നിട്ട് സേതു മറുപടി കൊടുത്തു. “നമ്മള് ആദ്യം മുതലേ തീരുമാനിച്ചിരുന്നതല്ലേ മോളെ, ആര്ക്കെങ്കിലും ഒരാള്ക്ക് ഇത് അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് തോന്നിയാല് ഉടനെ ഇത് നിര്ത്തുമെന്ന്. നിനക്ക് അവസാനിപ്പിക്കണമെങ്കില് ഇപ്പോള് തന്നെ നമുക്ക് ഈ ശൈലി നിര്ത്താം, ഓക്കേ?”
അയാളുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ഉടനെ അവള് മുട്ടിലുയര്ന്ന് സേതുവിനെ കഴുത്തില് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നീട്ടി ചുണ്ടില് ഉമ്മവെച്ചു. “ഈ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് കൊല്ലത്തിനുള്ളില് കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് ഒരു സ്വപ്നം പോലെ രഹസ്യമായി വല്ലപ്പോഴും ചേട്ടനോട് സംസാരിക്കാനും മനസ്സിലിട്ട് താലോലിക്കാനും മാത്രമേ എനിക്കിനി മോഹമുള്ളു. എന്റെ ഇനിയത്തെ ആഗ്രഹം, എന്റെ ചേട്ടന്റെ ഒരു കുഞ്ഞിനെകൂടി പ്രസവിച്ച്, ഒരു ആണ്കുട്ടിയെ, ആ കുഞ്ഞിനെയും പൊന്നുപോലെ നോക്കി വളര്ത്താനാണ്,” അവള് മൊഴിഞ്ഞു.
പൊടുന്നനെ ഒരു വീണ്ടു വിചാരമെന്നപോലെ തിരികെ ഇരുന്നിട്ട് അവള് തുടര്ന്നു, “പക്ഷെ അങ്ങിനെ എന്റെ കാര്യം മാത്രം നോക്കിയാല് എന്റെ പൊന്ന് ചേട്ടന്റെ ആ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടല്ലോ, അതെങ്ങനെ നമ്മള് തീര്ക്കും? ഒരിക്കല് മതിയോ ചേട്ടന് അതോ കുറച്ച് നാള് തുടരണോ? രണ്ടായാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല, ഒരു അവസാനമുണ്ടായാല് മാത്രം മതി.”
ആ വാക്കുകള് കേട്ട് സേതുരാമന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “അതിനി ഒരു സ്വപ്നമായി ബാക്കി നിന്നോട്ടെ, അതായിരിക്കും നല്ലത്. അങ്ങിനെ ഞാന് മാത്രം പിഴച്ച് നടന്നാല് ശരിയാവില്ല.”
💬 Comments
View all comments