Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

രായമാണിക്യം പറഞ്ഞത് പോലെ നിങ്ങളൊരു ഒരു സിംഹം തന്നെയാ, കേട്ടോ സിംഹം.” അതോടെ സീത മറ്റേ മുറിയിലക്കും, സേതുരാമന്‍ “പോടാ, പോടാ പയ്യാ ...” എന്ന് പറഞ്ഞ് ബാത്ത്രൂമിലെക്കും കയറി.

പിറ്റേന്നത്തെ പ്രഭാതം

രാവിലെ 5 മണിക്ക് മൊബൈലില്‍ സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്ന അലാറം, ബെഡ്സൈട് ടേബിളിലിരുന്ന്‍ വൈബ്രെറ്റ് ചെയ്തതോടെ സേതുരാമന്‍ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നു. അയാളുടനെത്തന്നെ അത് ഓഫാക്കി. അല്ലെങ്കിലും ചെറിയൊരു അനക്കമോ ശബ്ദമോ മതി പ്രഭാതങ്ങളില്‍ തനിക്കുണരാന്‍ പുള്ളി ഓര്‍ത്തു. അരികില്‍ തനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് കാമിനി മതിമറന്നുറങ്ങുകയാണ്. കമ്പിളിക്കുള്ളില്‍ നിന്ന് മുഖം മാത്രമേ പുറത്തുള്ളു. അവളുടെ ഇടുപ്പിന്‍റെ ഭാഗത്ത്‌ പുതപ്പ് ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നതും, അവള്‍ക്ക് പിറകിലായി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നുറങ്ങുന്ന അരുണിന്‍റെ മുഖവും കര്‍ട്ടനിടയില്‍കൂടി അരിച്ചെത്തുന്ന അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ടപ്പോഴാണ്, അവനവളെ ഇറുകെ പുണര്‍ന്നാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് സേതുവിനോടിയത്.

രണ്ടാളുടെയും മുഖത്ത് പ്രതിഭലിച്ച സംതൃപ്തി കണ്ട് അയാള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു. അരക്കെട്ടുകള്‍ തമ്മില്‍ ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്ന്‍ അവന്‍റെ പുലര്‍കാല കമ്പി അവളുടെ കുണ്ടിപ്പന്തുകള്‍ക്കിടയിലായിരിക്കുമോ ഇപ്പോള്‍, പുള്ളി ആലോചിച്ചു. അനക്കമൊന്നുമില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് രണ്ടാളും ഉറക്കത്തിലാകാനാണ് ഇട. കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്ന അവന്‍റെ കയ്യിലാവും കാമിനിയുടെ മാറിടം, ഉറപ്പ്. സേതു കൈ എത്തിച്ച് അരുണിന്‍റെ തോളില്‍ മെല്ലെ തട്ടി, അതോടെ അവന്‍ പൊടുന്നനെ കണ്ണ് തുറന്നു.

സേതുവിന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷം നിലാവത്തിറക്കിയ കോഴിയെ പോലെ നോക്കി, ഉറക്കം തെളിഞ്ഞതോടെ അവന്‍ നിറഞ്ഞ്കവിഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിച്ചു. അതിന് ശേഷം മെല്ലെ തല ഉയര്‍ത്തി കാമിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവള്‍ ഉറക്കം തന്നെ എന്ന് തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന തന്‍റെ കൈ അവളെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ പുറകോട്ടു വലിക്കാന്‍