Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

സ്ഥിരമായി ഇതു കെട്ടി നടക്കാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല ട്ടോ” അവള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

“ഹ ഹാ ഹാ .... അത് നീ പുതിയ കാമുകനോട് പറഞ്ഞോ, അവന്‍റെ ആവശ്യമാണ് നീ ഇത് കെട്ടി കാണണമെന്ന്,” സേതുരാമന്‍ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ ...., എനിക്ക് പേടിയാ. ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞ് ശരിയാക്കി തന്നാല്‍ മതി,” കാമിനി ചിണുങ്ങി.

“ശരി, അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ യൂറോപ്പില്‍ പോകുമ്പോള്‍ നീ ഇത് കാലില്‍ നിന്ന് അഴിക്കുകയെ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ജാമ്യം മേടിക്കാന്‍ നോക്കാം, എന്താ?” സേതു ഒരു മുഴം മുമ്പേ എറിഞ്ഞു നോക്കി.

“അത് നമുക്ക് അപ്പൊ നോക്കാന്നേ അല്ലാ ഒരുമിച്ച് യൂറോപ്പിലൊക്കെ പോകാനുള്ള പദ്ധതി ഇട്ടുതുടങ്ങിയോ ഇപ്പൊത്തന്നെ?” "എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും, ഇതും കെട്ടി ഇവിടൊക്കെ നടക്കാന്‍ എന്നെ കിട്ടില്ലാ ... കേട്ടോ. ഒന്നാലോചിച്ചുനോക്കൂ ഞാന്‍ ഇതും കെട്ടി ഇവിടെ ജിമ്മിലോ ഓഫീസിലോ ഒക്കെ പോയാലത്തെ അവസ്ഥ? ഇതിനെപ്പറ്റി അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?” അവള്‍ തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു.

അതോടെ ആ ചര്‍ച്ച അവിടെ അവസാനിപ്പിച്ച് അവര്‍ വേഗം പാക്കിംഗ് തീര്‍ത്ത് കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള ഒരുക്കമായി. രാവിലെ നേരത്തെ യാത്ര തിരിക്കാനുള്ളതാണ്. അപ്പൊ ഇന്നിനി പരിപാടിയില്ല.

സത്യത്തില്‍, കാമിനിയുടെ (കൂടെ തന്‍റെയും) കഴപ്പ് മൂപ്പിച്ച് കൂടുതലാക്കി മൂര്‍ധന്യാവസ്ഥയില്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി സേതു കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ദിവസമായി അവളെ കളിച്ചിരുന്നില്ല. തലേന്നും, ആദ്യം അനിലുമായും അതിന് ശേഷം അരുണുമായുള്ള ചാറ്റൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവള്‍ നല്ല മൂഡായി അടുത്തു വന്നപ്പോഴും, ചുംബിക്കലും തഴുകലുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കഴപ്പിയാക്കി, കൊട്ടിക്കലാശം അയാള്‍ പതുക്കെ മനപ്പൂര്‍വ്വം ഒഴിവാക്കി. അതില്‍ പരിഭവിച്ച് മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചാണ് അന്നവള്‍ കിടന്നുറങ്ങിയത്. പക്ഷെ വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ ആയെപ്പോഴെക്ക് അതൊക്കെ മറന്ന് നല്ല കുട്ടിയായാണവള്‍ എഴുന്നേറ്റത്. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മൂന്നാറില്‍ പോകാനുള്ളതല്ലെ, എന്തൊക്കെ പണിയുള്ളതാണ്.

ദി ഡോമിനന്റ്റ്

ഉദ്ദേശിച്ച പോലെതന്നെ പ്രഭാത ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ഏഴരയോടെ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങാന്‍ പിറ്റെന്നവര്‍ക്ക് സാധിച്ചു. ശനിയാഴ്ചയുടെ അലസത പ്രമാണിച്ച് വേണിയും യാമിനിയും എഴുന്നേറ്റിരുന്നില്ല. അധികം ട്രാഫിക്കിലൊന്നും ബുദ്ധിമുടാതെ, പതിനൊന്നോടെ അവര്‍ സേതുവിന് പരിചയമുള്ള മൂന്നാറിലുള്ള റിസോര്‍ട്ടിലെത്തി. അവിടുന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ചിരുന്ന പ്രകാരം ലഞ്ചും ഡിന്നറും പാര്‍സല്‍ വാങ്ങി നേരെ