Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]
നിതംബത്തിന്‍റെ ഉരുണ്ടു വിരിഞ്ഞ ഭംഗിയും ആസ്വദിച്ച്, സേതുവും അരുണും പിറകെ ചെന്നു. സംഭവിച്ചതൊക്കെ കണ്ട് സേതുവിനും കമ്പിയടിച്ചിരുന്നു. ഇവന്‍ ആള് അനിലിനെക്കാള്‍ വളരെ വ്യത്യസ്തനാണ്. വന്നയുടനെ പണിതുടങ്ങി. താന്‍ കരുതിയപോലെ തന്നെ, കാമിനിയുടെ സബ്മിസ്സിവ് നേച്ചര്‍ പുറത്ത് വരികയാണ്. ഒരു ഡോമിനന്‍റ്റും ഒരു സബമിസ്സിവും, അവര്‍ കൂടിയാലാതെ കാര്യം, ......... ഇന്ന് രാത്രി പൊടി പൂരമാവും അവന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി.
പല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞുരസിച്ച്, ഏറെ സമയമെടുത്ത്‌ അവര്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തീര്‍ന്നപ്പോഴേക്ക് രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരരമണിക്കൂര്‍ റെസ്റ്റ് എടുത്ത് 3 മണിക്ക് ബൈക്ക് റൈഡ്ന് പോകാം എന്നായിരുന്നു പൊതുവേ അഭിപ്രായം. അപ്പോള്‍പ്പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂര്‍ കറങ്ങി, മഞ്ഞും തണുമൊക്കെ തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നെ തിരികെ എത്താമല്ലൊ.
“അരുണ്‍, കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ നിങ്ങള്‍ വഴിയരുകില്‍ അധികം നിര്‍ത്താതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഹെല്‍മെറ്റും ഗോഗ്ഗ്ള്‍സുമൊക്കെ ഉണ്ടായാലും, ഓടിച്ചു പോകുന്നത് പോലെ അല്ല വഴിയരുകില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. റോഡില്‍ കൂടി കാറിലോ ബസ്സിലോ യാത്ര ചെയ്യുന്നവര്‍ ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍, നിങ്ങള്‍ രണ്ടാളെയും തിരിച്ചറിയാന്‍ ചാന്‍സ് കൂടുതലാണ്” സേതുരാമന്‍ പറഞ്ഞു.
“മനസ്സിലായി സേതു, അത്തരം റിസ്ക്‌ എടുക്കില്ല ഉറപ്പ്,” അരുണ്‍ സമ്മതിച്ചു. “കാമിനിക്ക് റയ്ഡിംഗ്ജാക്കെറ്റ്‌ ഇല്ലാത്ത കാരണം രണ്ട് ടീഷര്‍ട്ട് ഇട്ട് അതിന് മുകളില്‍ സേതുവിന്‍റെ ഷര്‍ട്ടോ ടീഷര്‍ട്ടോ ഇട്ടുകൊള്ളു, അല്ലെങ്കില്‍ ഈ തണുത്ത കാറ്റടിച്ച് ചുമ പിടിക്കും,” അവന്‍ തുടര്‍ന്നു. “എന്‍റെ കയ്യില്‍ സാദാ കൊര്‍ഡരോയ് ജാക്കറ്റ് ഉണ്ട്” അവള്‍ പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തീര്‍ന്ന് പത്രങ്ങള്‍ എല്ലാം കഴുകി ഒതുക്കി മൂന്നാളും അര മണിക്കൂര്‍ വിശ്രമിച്ചു. അരുണ്‍ ഒറ്റക്ക് തന്നെയാണ് മുറിയിലേക്ക്
💬 Comments
View all comments