Chapter Title : ആവിര്‍ഭാവം, അവന്‍റെയും [Sethuraman] [Revised and Reloaded]

ധപ് ... ധപ് ശബ്ദവും ശ്രദ്ധിച്ചിരിപ്പായി.

അയാളുടെ മനസ്സിലപ്പോള്‍, സങ്കടവും, നിസ്സഹായതയും, ആവേശവും, സന്തോഷവും, കാമിനിയോടുള്ള സ്നേഹവും എല്ലാം കലര്‍ന്നൊരു സമ്മിശ്രമായ വികാരമായിരുന്നു. എങ്കിലും കണ്ണുകളില്‍ എന്തോ ചെറുതായി മിഴിനീര്‍ നിറഞ്ഞിന്നോ എന്നൊരു സംശയം ബാക്കി വന്നു.

ബൈക്കില്‍ കറങ്ങാനിറങ്ങിയ രണ്ടുപേരും കൊട്ടെജില്‍ നിന്നുള്ള വഴി കഴിഞ്ഞ് മെയിന്‍ റോഡിലെത്തിയിരുന്നു. അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞൊരു ഇട റോഡ്‌ കയറ്റം കയറി പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍, അവന്‍ ബൈക്ക് അതിലേക്ക് തിരിച്ചു. മലനിരകളുടെ ഭംഗിയും കണ്ടുകൊണ്ട്‌ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ടാറിട്ട കാനനപാതയിലൂടെ ബുള്ളറ്റിന്‍റെ ശബ്ദവും ആസ്വദിച്ച് അവര്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവളുടെ സാമീപ്യവും കെട്ടിപ്പിപ്പിടിത്തവും അനുഭവിച്ച്, സാവധാനമായിരുന്നു ബൈക്ക് അവന്‍ ഓടിച്ചത്. പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന് അവന്‍റെ പിന്നില്‍ അല്‍പ്പനേരം ഇരുന്ന ശേഷം അവള്‍ കുറുകി, “അതേയ്, ഈ ജാക്കറ്റ് ഒന്ന് ഊരിക്കളയോ, എനിക്ക് നിന്നെ തൊട്ടോണ്ടിരിക്കണം.”

അത് കേട്ട് അവന്‍ തല ചെരിച്ച് ചോദിച്ചു “എന്നിട്ട് വേണം നെഞ്ചില്‍ ഈ തണുത്ത കാറ്റടിച്ച് നിന്നെ അനുഭവിച്ച് മോഹം തീരും മുമ്പേ ഞാന്‍ ചത്ത്‌ പോകാന്‍ അല്ലെ?”

“ഓ, അത്ര പേടിയാണെങ്കില്‍ വേണ്ട,” അവള്‍ പരിഭവിച്ചു. ഏതായാലും അധികം വൈകാതെ ഒരൊഴിഞ്ഞ ഇടം നോക്കി അവന്‍ വണ്ടി ഒതുക്കിനിര്‍ത്തി, അതില്‍ ഇരുന്നുതന്നെ ജാക്കറ്റ് ഊരി സിബ് പുറകിലാകുന്ന മട്ടില്‍ തിരിച്ചിട്ടു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “അത് പറന്നു പോകാതെ നോക്കണ്ടത് നിന്‍റെ ചുമതല,” പിന്നെ വണ്ടി വീണ്ടും മുന്നോട്ടെടുത്തു.

കാമിനിക്ക് സന്തോഷമായി. ജാക്കറ്റിനടിയിലൂടെ കൈകള്‍ കടത്തിയിട്ട് അവളവനെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, ടീ ഷര്‍ട്ടിനു മുകളിലൂടെ മുതുകത്ത് ഉമ്മ വെക്കാനും, മുഖമിട്ടുരക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. ഇടക്കിടക്ക്, മുതുകില്‍