Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 10 [Fang leng]

: അതെന്താ അച്ഛൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ... ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ...

ശ്രുതി : നമ്മൾ അന്ന് ക്ലാസ്സിൽ കയറാതെ പുറത്ത് പോയില്ലേ അത് അച്ഛൻ അറിഞ്ഞല്ലോ... ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ക്ലിയർ ആക്കിയെങ്കിലും അച്ഛന് ഒരു പേടിയുണ്ട്...

ഇതേ സമയം ബസിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ

അരുൺ : ഇവൾക്ക്‌ ആ കാലും വച്ചോണ്ട് വീട്ടിൽ കിടന്നാൽ പോരെ

അജ്മൽ : മിണ്ടാതിരിക്ക്‌ അവൻ എങ്ങാൻ കേട്ടാൽ നിന്നെ കൈവക്കും അതോടെ ട്രിപ്പുംമുടങ്ങും

റോണി : ശെരിയാ വാ അടക്കി വെക്ക്... ഇല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കുളമാകും... എന്തായാലും അവള് വന്നത് നന്നായി ഇടയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പണികൊടുക്കാം

രോഹിത്ത് : തുടങ്ങി... നിനക്കൊക്കെ എന്താടാ പ്രശ്നം... തല്ല് കൊള്ളാതെ ഉറക്കം വരില്ല അല്ലേ...

റോണി : നീ നിന്റെ പണി നോക്ക് രോഹിത്തെ...

കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം

ശ്രുതി : നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ...

അഖിൽ : നിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ പറ്റി മോശമായിട്ടാ കരുതുന്നെ അല്ലേ...

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ

അഖിൽ : അതല്ലേ എന്റെയടുത്ത് ഇരിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞെ

ശ്രുതി : എന്റെ അഖിലെ അങ്ങനെയല്ലടാ... ഈ പെൺമക്കൾ ആൺകുട്ടികളോട് ഇടപഴകുമ്പോൾ ചില അച്ഛനമ്മമാർക്ക് ഒരു ഭയം ഉണ്ടാകില്ലേ ഇത് അത്രേ ഉള്ളു... അല്ലാതെ നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നും എന്നൊന്നും കരുതിയിട്ടല്ല...

അപ്പോഴേക്കും ബസ് എടുത്തു ഒപ്പം കുട്ടികൾ എല്ലാം കൂകി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി

ശ്രുതി : ഇപ്പോഴെങ്കിലും എടുക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ...

ശ്രുതി കണ്ണടച്ച് എന്തോ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി

അഖിൽ : എന്താടി പ്രാർത്ഥിച്ചെ

ശ്രുതി : ട്രിപ്പ് നല്ല രീതിയിൽ നടക്കണേന്ന്... പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാകല്ലേ എന്ന്... അച്ഛനെ ഓർത്താ ടെൻഷൻ

അഖിൽ : ഒരു ടെൻഷനും വേണ്ട ഇടക്ക് വിളിക്കലോ... പിന്നെയുണ്ടല്ലോ ശ്രുതി നീ നിന്റെ അച്ഛനോട് എന്നെ പറ്റി കുറച്ച് നല്ലതൊക്കെ പറയണം കേട്ടോ ആ പേടിയൊക്കെ മാറട്ടെ

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ ചിരിച്ചു

ശ്രുതി : അല്ല അതെന്തിനാ മാറുന്നെ