Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 10 [Fang leng]

sa സോണറ്റ് 18 തന്നെ വന്നു... നീ എഴുതിയല്ലോ അല്ലെ

അഖിൽ : എഴുതി.. എഴുതി..

ശ്രുതി : സ്കാറി വുമൺ... ഇതിൽ നിന്ന് വന്നത് എഴുതിയോ സിമ്പിൾ ആയിരുന്നല്ലോ

അഖിൽ : എഴുതി ശ്രുതി... ദേ എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്

ശ്രുതി : ഓഹ്... അത് മറന്നു വാ കഴിക്കാം

ഇതേ സമയം എക്സാം കഴിഞ്ഞു റോണിയും കൂട്ടുകാരും പുറത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു

റോണി : മൈര് ഇതും മൂഞ്ചി എന്ന് തോന്നുന്നു.. നീയൊക്കെ എന്തെങ്കിലും എഴുതിയോടാ

അരുൺ : എഴുതി കൊട്ടകണക്കിന് ഒന്ന് പോയേടാ... ടാ അജ്മലെ നീ തുണ്ടൊക്കെ കൊണ്ടല്ലേ പോയേ എഴുതാൻ പറ്റിയോ...

അജ്മൽ : എവിടുന്ന് ആ തള്ള അനങ്ങാൻ സമ്മതിക്കണ്ടേ... രോഹിത്ത് മൈര് എങ്ങനെയടാ പാസ്സ് ആയത്...

അരുൺ : ടാ എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ ആയിരുന്നു അഖില്... അവൻ ഇരുന്ന് ഒരേ എഴുത്ത് ആയിരുന്നു

അജ്മൽ : ഒന്ന് പോയേടാ അവൻ എന്ത് കോപ്പ് എഴുതാൻ...

പെട്ടെന്നാണ് കുറച്ച് അപ്പുറത്തായി നിൽക്കുന്ന അഖിലിനെയും ശ്രുതിയേയും അവർ കണ്ടത്

അരുൺ : ടാ നൊണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ... അവൾക്ക് സപ്പ്ളി ഒന്നുമില്ലാത്തതല്ലേ

റോണി : അവന്റെ കൂടെ വന്നതാണെന്ന് നിനക്ക് പിടികിട്ടിയില്ലേ കോപ്പേ...

അജ്മൽ : ഏത് നേരവും രണ്ടും ഒന്നിച്ചാ

അരുൺ : കിടപ്പും ഒന്നിച്ചായിരിക്കും... മടുക്കുമ്പോൾ അവൻ ഇട്ടേച്ച് പൊക്കോളും..

റോണി : രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും ഒന്നും അങ്ങോട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ

അജ്മൽ : എന്റെ പൊന്ന് റോണി പുതിയ ഐഡിയയൊന്നും കൊണ്ട് വരല്ലേ.. ഇടികൊള്ളാൻ എനിക്ക് വയ്യ..

അരുൺ : എനിക്കും...രണ്ടെണ്ണവും കൂടി എന്തോ കാണിക്കട്ടെ... അവസാനം അവൻ തന്നെ അവൾക്ക് പണികൊടുത്തോളും

ഇതേ സമയം അഖിലും ശ്രുതിയും

ശ്രുതി : വിശക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ നോക്കി നിൽക്കുന്നെ വാ

അഖിൽ : ആ കോപ്പന്മാർ നമ്മളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട് ഇവനൊന്നും എത്ര കൊണ്ടാലും പഠിക്കില്ലേ

ശ്രുതി : അവമ്മാർ എന്തോ ചെയ്യട്ടെ നീ വാ

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു

ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഇരുവരും കോളേജിന് മുന്നിൽ

അഖിൽ : വാ കയറ് ഞാൻ വീട്ടിൽ വിടാം

ശ്രുതി : വേണ്ട ഞാൻ ബസിൽ പൊക്കോളാം

അഖിൽ : അങ്ങനെയിപ്പോൾ പോകണ്ട.. എനിക്ക് വേണ്ടി വന്നതല്ലേ ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ടുവിടാം... ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ മുതൽ നീ വീട്ടിൽ ഇരുന്നോളണം

ശ്രുതി : ശെരി