Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng]

: നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ...

അഖിൽ : പിന്നില്ലാതെ നിനക്ക് ഒരു വെയിറ്റും ഇല്ലെടി...

അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു ശ്രുതിയുടെ ദേഹം അവന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോൾ അവന് വലിയ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല...

ശ്രുതി : ദേ അവിടെ രണ്ട് പേര് നോക്കി ചിരിക്കുന്നു...

അഖിൽ : ചിരിച്ചോട്ടെ നമുക്ക് നഷ്ടം ഒന്നുമില്ലല്ലോ...

ശ്രുതി :ഓഹ്... ഇവൻ...

അഖിൽ : പിടക്കാതെ ഇരിക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മള് രണ്ടും താഴെ കിടക്കും

ശ്രുതി : നീ ഇന്നലെ കിടന്ന റൂമിൽ സൗകര്യമൊക്കെ ഉണ്ടയിരുന്നോ... ഞങ്ങളുടെ റൂം കൊള്ളാമായിരുന്നു.. രണ്ട് ബെഡ് ഒന്നിച്ച് ഇട്ടിരുന്നു 3 പേർക്ക് സുഖമായി കിടക്കാൻ പറ്റി...

അഖിൽ : ഉം... എനിക്കും കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...

ശ്രുതി : നിന്റെ കൂടെ ആരൊക്കെയായിരുന്നു റൂമിൽ

അഖിൽ : അത്... അവമ്മാരാ...

ശ്രുതി : ആര്...

അഖിൽ : ആ റോണിയൊക്കെ...

ശ്രുതി : അവമ്മാരോ... നീ അവമ്മാരോട് വീണ്ടും മിണ്ടിയോ 😞

അഖിൽ : ഇല്ലെടി വേറെ റൂം ഒന്നും ഒഴിവില്ലായിരുന്നു

ശ്രുതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

അഖിൽ : എന്താടി... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ...

ശ്രുതി : അവരുടെ കൂടെ വേണ്ടായിരുന്നു... അവർക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം കാണും.. രാത്രി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തെങ്കിലോ..

അഖിൽ : എന്ത് ചെയ്യാൻ.. അതിനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും അവമ്മാർക്കില്ല എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചോണ്ട് വന്നാൽ ഞാൻ നല്ലത് വച്ച് കൊടുക്കും അത്ര തന്നെ...

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ മുകളിലേക്ക് എത്തി..

ശ്രുതി : മതി... മതി... ഇറക്ക്.. ഇറക്ക്

അഖിൽ : അല്പം കൂടി