Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 11 [Fang leng]

പൂളിൽ ഇറങ്ങണ്ടെ

ശ്രുതി : എനിക്ക് നീന്താൻ ഒന്നും പറ്റില്ല എന്ന് അറിയില്ലേ

അഖിൽ : നീന്താൻ ഇത് പുഴയൊന്നുമല്ല നിന്റെ തോളുവരെ വെള്ളം കാണു

ശ്രുതി : ഇല്ലടാ ഞാൻ അവിടെ കണ്ടോണ്ട് ഇരുന്നോളാം നിങ്ങളൊക്കെ ഇറങ്ങിക്കോ

അഖിൽ : ഇവള്... നീ ഇറങ്ങണ്ട പക്ഷെ ഇതിട്... എങ്കിലെ പൂളിന്റെ അങ്ങോട്ട് പോകാൻ പറ്റു...

ശ്രുതി : അങ്ങനെയാണോ...

അഖിൽ : അതെ ഇട്ടിട്ട് വാ...

ശ്രുതി മടിച്ചു മടിച്ചു ഡ്രെസ്സിങ്ങ് റൂമിലേക്ക് കയറി...

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം

ശ്രുതി : പാന്റിന് ഇറക്കം കുറവാണോ

അഖിൽ : മുട്ടിന് താഴെ വരെയില്ലേ...ഓരോരുത്തര് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ...

ശ്രുതി : ദേ അവിടെ ചെന്നിട്ട് പെണ്ണുങ്ങളുടെ വായിനോക്കി ഒന്നും വാങ്ങിച്ചു പിടിക്കരുത്... ഓരോരുത്തർ ഇട്ടിരിക്കുന്നതിലാ നോട്ടം...

അഖിൽ : ഹോ... എന്ത് പറഞ്ഞാലും പ്രശ്നം ആണല്ലോ

കുറച്ച് സമയയത്തിന് ശേഷം റൈഡുകളും മറ്റുമുള്ള ഇടത്തേക്ക് എത്തിയ ശ്രുതി സാധാരണ ഡ്രസ്സുകൾ ഇട്ടുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന കുറച്ച് പേരെ ശ്രദ്ധിച്ചു

ശ്രുതി : നീ എന്നോട് കളളം പറഞ്ഞതാ അല്ലേ...

അഖിൽ : എന്ത് കള്ളം

ശ്രുതി : സാധാരണ ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടാൽ കയറ്റില്ലെന്ന്

അഖിൽ : മുൻപ് ഞാൻ വന്നപ്പോൾ അങ്ങനെയായിരുന്നു ഇപ്പോൾ മാറ്റിയതായിരിക്കും...

ശ്രുതി : ദേ കളിക്കല്ലേ അഖിലെ...നീ മനഃപൂർവം ചെയ്തതാ...

അഖിൽ : അതെ.. മനഃപൂർവമാ... സാധാരണ ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടാൽ പൂളിൽ ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ല... അവർക്കൊന്നും ഇറങ്ങാൻ താല്പര്യം കാണില്ല അതാ ഇടാത്തത്...

ശ്രുതി : എനിക്കും താല്പര്യമില്ല... ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ

അഖിൽ : ഇതുവരെ വന്നിട്ട് പിന്നെ...

ശ്രുതി : നീ പോയേ എനിക്ക് പറ്റില്ല...

അഖിൽ : ശെരി ഇറങ്ങണ്ട പോരെ... നീ വാ നമുക്ക് ഒന്ന്‌ എല്ലായിടത്തും പോയി നോക്കാം അധികം സ്പീഡ് ഇല്ലാത്ത റെയ്‌ഡ്‌ വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് കയറാല്ലോ...

അവർ പതിയെ മുന്നോട്ട് നടന്നു ഗോസ്റ്റ് പാലസിലും ചെറിയ ചെറിയ റെയ്‌ഡടുകളിലും മറ്റും കയറിയ അവർ ഉച്ചക്ക് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം അവിടെ നിന്നു തന്നെ ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു...

ശ്രുതി : നീ