Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 12 [Fang leng]

ശെരിക്കും എന്നെ ഇഷ്ടമാണല്ലോ അല്ലേ...

അഖിൽ : അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ...

ശ്രുതി : എന്റെ കാര്യം അറിയാലോ... അവസാനം വിട്ടേച്ച് പോകരുത്...

അഖിൽ : നീ കാലിന്റെ കാര്യമാണോ ഉദ്ദേശിച്ചത്... നീ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ അത് നിനക്ക് ഒരു കുറവ് അല്ലെന്ന് നീ പാട്ട് പാടില്ലേ ഡാൻസ് കളിക്കില്ലേ ക്ലാസ്സ്‌ ഫസ്റ്റ് നീ അല്ലേ... അതൊക്കെ ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ട് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളതുമാ... എനിക്കും ഇപ്പോൾ അതൊരു കുറവായി തോന്നുന്നേയില്ലേ.. മൂന്നാറ് വച്ച് ഞാൻ നിന്നെ എടുത്തുകൊണ്ട് നടന്നില്ലേ അപ്പോൾ എനിക്ക് എത്ര സന്തോഷമായിരുന്നു എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ ഇനിയിപ്പോൾ നിന്റെ രണ്ട് കാലും വയ്യെങ്കിലും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ നിന്നെയും എടുത്തോണ്ട് നടക്കും...

ശ്രുതിയുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ നിറഞ്ഞു...

ശ്രുതി : സത്യം...

അഖിൽ : പിന്നല്ലാതെ... സത്യം പറഞ്ഞാൽ നീ അല്ലാതെ വേറെ ആരെങ്കിലും എന്നെ അടുപ്പിക്കുമായിരുന്നോ... എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും നല്ല വശം ഉണ്ടായിരുന്നോ... ഞാൻ നിന്നോട് എന്തൊക്കെ ചെയ്തു... ആദ്യമായിട്ടാ ഒരാള് അതൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കാതെ... സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു.. കുറച്ച് നാൾ മുൻപ് വരെ എനിക്ക് ജീവിക്കണം എന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എല്ലാം മടുപ്പായിരുന്നു... നീയുമായി കൂട്ടായ ശേഷമാ ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടായെ... ജീവിക്കണം എന്ന് തോന്നിയെ.. ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ തോന്നുന്നുണ്ട്... ഞാൻ ഒരിക്കലും വിട്ടേച്ച് പോകില്ല ഉറപ്പ്... ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല...

ശ്രുതി : ഇത്രയും മതി... ശരി നീ കഴിച്ചോ... ഞാൻ വെക്കുവാ...

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം ശ്രുതി തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ശേഷം ഓരോന്ന് ഓർത്ത് ചിരിച്ചു...

"എന്താ ശ്രുതി വന്നപ്പോൾ മുതൽ വലിയ ചിരിയായിരിക്കുന്നല്ലോ "

ശ്രുതി : ഹേയ് ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ...

അച്ഛൻ : ശരി വാ കഴിക്കാം ഞാൻ എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്..

****************

അവർ ഹാളിൽ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി...

ശ്രുതി :ഞാൻ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ എന്നെ മിസ്സ്‌ ചെയ്തോ...

അച്ഛൻ : സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ മൂന്ന് ദിവസമാ ഞാൻ മനസമാധാനത്തോടെ ഇരുന്നത്... ഇല്ലെങ്കിൽ എന്തായിരിക്കും... അത് ചെയ്യരുത് ഇത് ചെയ്യരുത്...

ശ്രുതി : ദേ അച്ഛാ...

അച്ഛൻ : ശരി ടൂറിന്റെ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ പറയ്..രാത്രി പറയാം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ..

ശ്രുതി : ഞാൻ പോയ സ്ഥലങ്ങളെ കുറിച്ചൊക്കെ പറഞ്ഞല്ലോ... പക്ഷെ ഒരു കാര്യം മാത്രം