Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 4 [Fang leng]

തന്നെ...

അന്നേ ദിവസം രാത്രി

അഖിൽ : വിശന്നിട്ടു വയ്യ... ഇവന്മാര് ഇനിയിത് എപ്പോൾ കൊണ്ട് വരും...

അഖിൽ ഫുഡ്‌ ടെലിവറിക്കായി കാത്തിരുന്നു പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്

നൊണ്ടി

അവന്റെ ഫോണിൽ പേര് തെളിഞ്ഞു കണ്ടു

അഖിൽ : ഇവളെകൊണ്ട്...

അഖിൽ വേഗം ഫോൺ കട്ടാക്കി എന്നാൽ ഫോൺ വീണ്ടും റിങ് ചെയ്തു ഇത്തവണ അഖിൽ കാൾ അറ്റണ്ട് ചെയ്തു

"എന്താടി..."

ശ്രുതി : ചീത്ത ഒന്നും വിളിക്കരുത് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വച്ചോളാം... നിനക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്

അഖിൽ : ഇത് ചോദിക്കാനാണോ നീ വിളിച്ചേ

ശ്രുതി : അല്ലാതെ പിന്നെ... ആദ്യം കാൾ എടുക്കാത്തപ്പോൾ ഞാൻ നല്ല പേടിച്ചു ബോധം പോയി വല്ലതും കിടക്കുവാണോന്ന്

അഖിൽ : ഇപ്പോൾ ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല നീ ആയിട്ട് ഉണ്ടാക്കാതിരുന്നാൽ മതി... ഏത് നേരത്താണോ നിന്നെ അവിടുന്ന് വലിച്ചോണ്ട് വരാൻ തോന്നിയത്

ശ്രുതി : ഉം അതിന് താങ്ക്സ് പറയാൻ കൂടിയാ ഞാൻ വിളിച്ചേ നേരത്തെ മറന്നു പോയി.. അപ്പോൾ താങ്ക്സ്

അഖിൽ : ശെരി വച്ചിട്ട് പോ

ശ്രുതി : നീ കഴിച്ചായിരുന്നോ

അഖിൽ : ഇല്ല കഴിപ്പിക്കാൻ വരുന്നോ നാളെ രാവിലെ പോകാം എന്താ...

ശ്രുതി : അപ്പോൾ ഞാൻ വെക്കുവാ പഠിക്കാനുണ്ട്

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു

അഖിൽ പതിയെ തന്റെ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയ ശേഷം ശ്രുതിയുടെ പേര് മാറ്റി ടൈപ്പ് ചെയ്തു

"ശ്രുതി ( ലൂസ് ) ഇത് മതി "

ശേഷം അഖിൽ പതിയെ ചിരിച്ചു

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം ശ്രുതിയുടെ വീട് അവൾ ബെഡിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അന്ന് നടന്നകാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു അഖിൽ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ വന്നതും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിയതുമെല്ലാം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു

"നീ എന്താ സ്വപ്നം കാണുവാണോ "

അത് അവളുടെ അച്ഛനായിരുന്നു ശ്രുതി വേഗം ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു

ശ്രുതി : ഹേയ് ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ... പിന്നെ ആ പൈസയുടെ കാര്യം എന്തായി

അച്ഛൻ : അത് അടുത്ത ആഴ്ച കിട്ടും മോളെ