Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 4 [Fang leng]

അവനോട് ചിരിച്ചേ

ശ്രുതി : എനിക്കെന്താ ചിരിക്കാൻ പാടില്ലേ...ആളെ നന്നാക്കി എടുക്കാൻ പറ്റുമോന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ... അതിന് ആദ്യം അവനുമായി അല്പം കൂട്ടാവണം അതിന്റെ തുടക്കമാ ഇത് നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ നല്ല കാര്യങ്ങൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങണം എന്ന്

ലക്ഷ്മി :ഞാൻ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല... നീ പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കുകയും വേണ്ട എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ നല്ലത് കിട്ടിയാലേ നീ പഠിക്കു

ശ്രുതി : എന്റെ ലക്ഷ്മി അസാപ്പിൽ വച്ച് അവൻ എത്ര വേഗത്തിലാ വർക്ക്‌ ചെയ്തത് എന്നറിയാമോ..പഠിക്കാനൊക്കെ കഴിവുണ്ട് അല്ലാതെ അത്രയും വേഗത്തിൽ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല... ഒരു ലീഡർ എന്ന നിലയിൽ അവനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടത് എന്റെ ചുമതലയല്ലേ

ലക്ഷ്മി : ടീച്ചർമാർക്കും സാറുമാർക്കും ഇല്ലാത്ത ചുമതലായാണോ നിനക്ക്..

ശ്രുതി : എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതാ പ്രശ്നം..നീ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും ഇവൾ എന്തിനാ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഇടപെടുന്നത് എന്ന് കാരണം എനിക്ക് ഒരു സപ്പോർട്ടോ സഹായമോ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല സ്കൂളിലൊക്കെ വച്ച് ഞാൻ അത് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു പക്ഷെ എനിക്കത് കിട്ടിയില്ല എന്റെ അവസ്ഥ ആർക്കും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല അതുകൊണ്ട് എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്നവരെ ഞാൻ സഹായിക്കും

ലക്ഷ്മി : എല്ലാം ശെരിയാ പക്ഷെ നന്നാക്കിയാൽ നന്നാകുന്നവരെ വേണ്ടേ നന്നാക്കാൻ

ശ്രുതി : അതുകൊണ്ട് കൂടിയാ ഞാൻ അവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ തീരുമാനിച്ചത് അവന് എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നന്മ ഉള്ളത് പോലെ...

ലക്ഷ്മി : ശെരി നീ എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ പ്രശ്നത്തിൽ ഒന്നും പോയി ചാടാതിരുനാൽ മതി

*****************

ഇന്റർവെൽ ടൈം അഖിൽ കയ്യിൽ ചെറിയ കല്ലുകൾ എടുത്ത് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു കളിക്കുകയായിരുന്നു

"അങ്ങനെ എറിയല്ലേ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്ത് കൊള്ളും "

പിറകിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അഖിൽ പതിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അത് ശ്രുതി ആയിരുന്നു അവൾ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ എറിഞ്ഞു കളിച്ചാൽ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്ത് കൊള്ളില്ലേ ആ കല്ല് കളഞ്ഞെ

അഖിൽ : എന്താടി നിനക്ക് ങ്ങേ... രാവിലെ നീ എന്തിനാ