Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 4 [Fang leng]

ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല സ്കൂളിലൊക്കെ വച്ച് ഞാൻ അത് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു പക്ഷെ എനിക്കത് കിട്ടിയില്ല എന്റെ അവസ്ഥ ആർക്കും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല അതുകൊണ്ട് എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്നവരെ ഞാൻ സഹായിക്കും

ലക്ഷ്മി : എല്ലാം ശെരിയാ പക്ഷെ നന്നാക്കിയാൽ നന്നാകുന്നവരെ വേണ്ടേ നന്നാക്കാൻ

ശ്രുതി : അതുകൊണ്ട് കൂടിയാ ഞാൻ അവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ തീരുമാനിച്ചത് അവന് എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നന്മ ഉള്ളത് പോലെ...

ലക്ഷ്മി : ശെരി നീ എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ പ്രശ്നത്തിൽ ഒന്നും പോയി ചാടാതിരുനാൽ മതി

*****************

ഇന്റർവെൽ ടൈം അഖിൽ കയ്യിൽ ചെറിയ കല്ലുകൾ എടുത്ത് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു കളിക്കുകയായിരുന്നു

"അങ്ങനെ എറിയല്ലേ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്ത് കൊള്ളും "

പിറകിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അഖിൽ പതിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അത് ശ്രുതി ആയിരുന്നു അവൾ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ എറിഞ്ഞു കളിച്ചാൽ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്ത് കൊള്ളില്ലേ ആ കല്ല് കളഞ്ഞെ

അഖിൽ : എന്താടി നിനക്ക് ങ്ങേ... രാവിലെ നീ എന്തിനാ ഇളിച്ചോണ്ട് വന്നത് എന്നെ കളിയാക്കുവാണോ

ശ്രുതി : നിനക്ക് എന്താ കണ്ണില്ലേ അത് കണ്ടിട്ട് കളിയാക്കിയതായി തോന്നിയോ...

അഖിൽ : ഇപ്പോൾ നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടേ

ശ്രുതി : രാവിലെ അവര് കൂടെ നിന്നത് കൊണ്ട് ചോദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല തല എങ്ങനെയുണ്ട്

അഖിൽ : ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല... നീ പോകാൻ നോക്ക്

ശ്രുതി : നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോകാൻ പറഞ്ഞത് ഒക്കെ പക്ഷെ ഇവിടുന്ന് പോകാൻ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ