Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 5 [Fang leng]

നടക്കാൻ ഒന്നും പറ്റില്ലായിരുന്നു അമ്മയാ പിടിച്ചോണ്ടൊക്കെ നടന്നിരുന്നെ കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ പോയി... പിന്നെ പതിയെ പതിയെ ഈ കാലും കൊണ്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി... സ്റ്റിക്ക് കുത്തി നടക്കാനും ആദ്യം നല്ല പാടായിരുന്നു ഇപ്പോൾ ശെരിയായി 10 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തിനാ ഈ കാലും വച്ച് പഠിക്കാൻ പോകുന്നെ എന്ന് ചോദിച്ചവർ ഉണ്ട്... അതൊന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ല... ഇങ്ങോട്ട് വരാനും പോകാനും ഒക്കെ ചില്ലറ പാടല്ല ബസിൽ ഇറങ്ങുകയും കയറുകയുമൊക്കെ വേണ്ടേ... ഞാൻ ബുദ്ധി ജീവിയായത് കൊണ്ടാ എപ്പോഴും ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് എന്നാ ഇവിടെ പലരും കരുതുന്നെ സത്യത്തിൽ അധികം നടന്നാൽ രാത്രി കാല് നല്ല വേദനായായിരിക്കും... ആരെങ്കിലും പിടിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുന്നത് ഒരു ആശ്വാസമാ പക്ഷെ എല്ലാവരോടും ചോദിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... ലക്ഷ്മിയാ എപ്പോഴും എന്നെ കൊണ്ട് നടക്കാറ് അവളെയും എപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്‌ടമല്ല ചിലപ്പോൾ അവൾക്ക് ഞാൻ ഒരു ശല്യമായി തോന്നിയാലോ...കഴിവതും എല്ലാം ഒറ്റക്ക് ചെയ്യാൻ നോക്കും... അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ കണ്ട് പഠിക്കാൻ നോക്ക്

അഖിൽ : എന്ത് പഠിക്കാൻ

ശ്രുതി : ഇത്രയും പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഞാൻ കോളേജിൽ വരുന്നത് കണ്ടില്ലേ... അതുപോലെ ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്ന് വച്ച് പഠിത്തം കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യണം എന്ന്... ഇപ്പോൾ പിന്മാറിയാൽ ജീവിതത്തിലും ഇതുപോലെ പിന്നോട്ട് പോകേണ്ടിവരും ഞാൻ കാല് വയ്യെന്ന് കരുതി ഒരു കാര്യത്തിനും പിന്നോട്ട് പോയിട്ടില്ല പാട്ട് പാടും ഡാൻസ് ചെയ്യും ചിലരൊക്കെ കളിയാക്കുമായിരിക്കും അവരോട് ഞാൻ പോയി പണിനോക്കാൻ പറയും... ഇനി എനിക്ക് രണ്ട് കാലും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ ഇഴഞ്ഞോണ്ട് ചെയ്തേനെ... ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിലും തോറ്റു കൊടുക്കില്ല

അപ്പോഴേക്കും ക്ലാസ്സിലേക്ക് അഞ്ചു മിസ്സ്‌ എത്തി

അഞ്ചു : എന്താടെ ഇത്...ബഹളം അങ്ങ് ഓഫീസ് വരെ കേൾക്കാലോ... ഉം ഇന്നെന്തായാലും നിങ്ങളുടെ ഇംഗ്ലീഷ് സ്പീകിംഗ് സ്കിൽസ് ഇമ്പ്രൂവ് ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ആക്ടിവിറ്റി ചെയ്യാം

ഞാൻ ഓരോത്തരെയായി വിളിക്കും അവർ ഇവിടെ മുന്നിൽ വന്നു ഞാൻ പറയുന്ന ടാസ്ക് ചെയ്യണം പിന്നെ പ്രതേകം ശ്രെദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം ടാസ്ക്