Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 5 [Fang leng]

പോലും കൂട്ടിയിട്ടില്ല

ശ്രുതി : പിന്നെ എന്താ കാരണം

അഖിൽ : പഠിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ...മൈരിലെ ഒരു പഠിത്തം

ശ്രുതി : ചീത്ത പറയല്ലേ

അഖിൽ : എന്ത് പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം...പഠിച്ച് മലമറിക്കാനൊന്നുമല്ല ഞാൻ ഇവിടെ വരുന്നത് ബോറടി മാറുമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാ ഇപ്പോൾ ഇവിടെയും ബോറാ.... ഒപ്പം കൂടുന്നവമാരൊക്കെ പിന്നീന്ന് കുത്തുന്ന നാറികളാ നീ പറഞ്ഞത് ശെരിയാ അവന്മാര് എന്നെ മുതലെടുക്കുവായിരുന്നു... അതിനുള്ളത് അവന്മാർക്കിട്ട് ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ഇനിയിപ്പോൾ നിർത്തുന്നതാ നല്ലത് ഇല്ലെങ്കിൽ അവമ്മാര് വീണ്ടും വരും എന്റെ സ്വഭാവം വച്ച് ഒന്നും നല്ല രീതിയിൽ പോകില്ല.....

ശ്രുതി : പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ പേടിച്ചു ഓടുവാണോ...അപ്പോൾ ധൈര്യം ഉള്ളപോലെ അഭിനയിക്കുവായിരുന്നല്ലേ

അഖിൽ : ടീ... നീ 😡... പോകുന്നതിന് മുൻപ് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒന്നും വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടല്ലേ

ശ്രുതി : ഞാൻ ഉള്ളതല്ലേ പറഞ്ഞെ...പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ തീർക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു ആ റോണിയും കൂട്ടുകാരും എത്ര നാളായി എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കുന്നു എന്നിട്ട് ഞാൻ മാറി പോയോ... നീ ഉൾപ്പടെ ക്ലാസ്സിലുള്ള മിക്ക കുട്ടികളും എന്നെ എന്തൊക്കെ പേരുകളിട്ടാ വിളിക്കുന്നെ എന്നിട്ട് ഞാൻ കോളേജ് നിർത്തിയോ... എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒരുപാട് വൈകിയാ ഞാൻ ഉണ്ടായെ ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ കാലിന് പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു... നടക്കാൻ ഒന്നും പറ്റില്ലായിരുന്നു അമ്മയാ പിടിച്ചോണ്ടൊക്കെ നടന്നിരുന്നെ കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ പോയി... പിന്നെ പതിയെ പതിയെ ഈ കാലും കൊണ്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി... സ്റ്റിക്ക് കുത്തി നടക്കാനും ആദ്യം നല്ല പാടായിരുന്നു ഇപ്പോൾ ശെരിയായി 10 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തിനാ