Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 7 [Fang leng]

: എന്ത് ടീ... നിനക്ക് ഇത് കേൾക്കാൻ അല്ലെ ഇഷ്ടം... ഇതൊക്കെ നീ അഭിമാനമായല്ലേ കാണുന്നെ...

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ശ്രുതി : എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ... പറയ് എല്ലാവരും നല്ലത് എന്ന് പറയുന്നതാണോ അതോ മോശം പറയുന്നതാണോ നിനക്ക് ഇഷ്ടം

എന്നാൽ അഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ശ്രുതി : എന്താ ഈ ആലോചിക്കുന്നെ... നല്ലത് പറയുന്നത് അതിൽ ഇത്രയും ചിന്തിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല... സ്വയം മോശമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നൽക്കുന്നവരെക്കാൾ വിവരമില്ലാത്തവർ വേറെ ഇല്ല നീ അങ്ങനെയല്ല മനസ്സിലായോ

അഖിൽ : മതി മനസ്സിലായി

ശ്രുതി : ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല അല്ലെ...

അഖിൽ : ഒന്ന് നിർത്ത് ശ്രുതി... ഇനി ഞാൻ പറയില്ല പോരെ

ശ്രുതി : എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യണ്ട നിനക്ക് വേണ്ടി ചെയ്താൽ മതി

അഖിൽ : ശരി...

കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം ബീച്ചിനടുത്ത്

ശ്രുതി : ഇവിടെ മതി ഇവിടെ മതി

അഖിൽ : അപ്പുറത്ത്‌ വിട്ടുതരാം അവിടെയല്ലേ വീട്

ശ്രുതി : വേണ്ട ഇവിടെ മതി ഞാൻ പൊക്കോളാം

അഖിൽ : ആരെങ്കിലും കാണും എന്ന് വച്ചാണോ

ശ്രുതി : അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ അതെ...എല്ലാരും എന്തെങ്കിലും കഥകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്കി ഇരിക്കുവാ വെറുതെ എന്തിനാ

അഖിൽ : ശരി ശരി... പൊക്കൊ

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയെ ഇറക്കി

അഖിൽ : പിന്നെ കൂട്ടുകാരെ വിളിക്കുന്ന കാര്യം മറക്കണ്ട

ശ്രുതി : അപ്പോൾ അതിന്റെ കൈകൂലിയായാണല്ലേ എന്നെ സൂ ചുറ്റി കാണിച്ചെ ശരി ഞാൻ വിളിച്ചോളാം...

അഖിൽ : ശരി നാളെ കാണാം... അല്ല നാളെ അസാപ്പ് ഇല്ല

ശ്രുതി : ഉണ്ട്.. അതുകൊണ്ട് ലീവ് ഒന്നും എടുത്തേക്കരുത്

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി മുന്നോട്ട് നടന്നു

**********

അൽപനേരത്തിനുള്ളിൽ ശ്രുതി തന്റെ വീടിനു മുന്നിൽ

ശ്രുതി : കതക് തുറന്ന് കിടക്കുവാണല്ലോ

അവൾ പതിയെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി

ശ്രുതി : അച്ഛൻ എന്താ ഇന്ന് കച്ചവടത്തിന് പോയില്ലേ... എന്താ അച്ഛാ വയ്യേ...

ശ്രുതി വേഗം അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി

അച്ഛൻ :