Chapter Title : 💞ആയിരം കണ്ണുമായി 7 [Fang leng]

പറഞ്ഞാൽ പിടിക്കാത്ത ഒരാളെ ഞാൻ ആദ്യമായ കാണുന്നെ... എന്നാൽ പിന്നെ ശെരി നീ ഒരു ലോക തെമ്മാടിയും... അലവലാതിയും... പരമ...

അഖിൽ : ടീ... 😡

ശ്രുതി  : എന്ത് ടീ... നിനക്ക് ഇത് കേൾക്കാൻ അല്ലെ ഇഷ്ടം... ഇതൊക്കെ നീ അഭിമാനമായല്ലേ കാണുന്നെ...

ഇത് കേട്ട അഖിൽ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ശ്രുതി : എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ... പറയ് എല്ലാവരും നല്ലത് എന്ന് പറയുന്നതാണോ അതോ മോശം പറയുന്നതാണോ നിനക്ക് ഇഷ്ടം

എന്നാൽ അഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ശ്രുതി : എന്താ ഈ ആലോചിക്കുന്നെ... നല്ലത് പറയുന്നത് അതിൽ ഇത്രയും ചിന്തിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല... സ്വയം മോശമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നൽക്കുന്നവരെക്കാൾ വിവരമില്ലാത്തവർ വേറെ ഇല്ല നീ അങ്ങനെയല്ല മനസ്സിലായോ

അഖിൽ : മതി മനസ്സിലായി

ശ്രുതി : ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല അല്ലെ...

അഖിൽ : ഒന്ന് നിർത്ത് ശ്രുതി... ഇനി ഞാൻ പറയില്ല പോരെ

ശ്രുതി : എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യണ്ട നിനക്ക് വേണ്ടി ചെയ്താൽ മതി

അഖിൽ : ശരി...

കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം ബീച്ചിനടുത്ത്

ശ്രുതി : ഇവിടെ മതി ഇവിടെ മതി

അഖിൽ : അപ്പുറത്ത്‌ വിട്ടുതരാം അവിടെയല്ലേ വീട്

ശ്രുതി : വേണ്ട ഇവിടെ മതി ഞാൻ പൊക്കോളാം

അഖിൽ : ആരെങ്കിലും കാണും എന്ന് വച്ചാണോ

ശ്രുതി : അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ അതെ...എല്ലാരും എന്തെങ്കിലും കഥകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്കി ഇരിക്കുവാ വെറുതെ എന്തിനാ

അഖിൽ : ശരി ശരി... പൊക്കൊ

അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയെ ഇറക്കി

അഖിൽ :